حسرت و آوارگی قالی شوشا با انتقال به موزه شوشای آذربایجان به پایان رسید

گادتب:  این قالی در سال 1825 میلادی، معادل 1204 شمسی، در شهر شوشا بافته شده و پس از آن به برلین، آلمان، منتقل شده بود.  فروشنده فرش  آذربایجانی از شهر میاندوآب، که خود به شدت از اسارت قاراباغ و شوشا رنج می‌برد، این اثر را در برلین به دست آورد. شهر شوشا برای هر آذربایجانی مآمن عشق و فرهنگ و موسیقی بود و هر آذربایجانی آرزوی زیارت آن را در دل داشت.

جناب آقای حجت عباسی، صاحب گالری فرش عباسی و عضو انجمن ایشیق یول (فرهنگ و ادبیات آذربایجان) در برلین، هنگام به دست آوردن قالیچه شوشا با خود عهد کرد که روزی این قالیچه را به شوشا بازگرداند. سرانجام، در تاریخ 16 اوت 2024، او به نمایندگی از خود و انجمن ایشیق یول، قالیچه را به موزه ملی قالیچه آذربایجان در باکو اهدا کرد. این مراسم با حضور مسئولان موزه و دیگر مقام‌های مربوطه برگزار شد و با حس غرور پیروزی و عشق به قاراباغ همراه بود. قرار است این قالی در بخش قالیچه‌های شوشا در موزه نمایش داده شود.

اگر این قالیچه زبان داشت، بی‌گمان هزار بار زمزمه می‌کرد:

“عزیزینم قاراباغ، شکی شیروان، قاراباغ،

برلین جنت دؤنسه، منه اولماز قاراباغ”

مشخصات قالیچه:

یک اثر هنری منحصر به فرد است، بافته شده در سال 1825 در شوشا به روش (آچما یومما).

شریفه جعفری