بودجه ای که دود می شود و به هوا می رود وغبار نمکی که بر پیکر زخمی آذربایجان می نشیند

گادتب: بنابر تصاویر ماهواره ای دریاچه اورمیه در وضعیتی بحرانی و در آستانه خشکی کامل قرار گرفته است و روز به روز ناپدید می شود و علنا هیچ توجهی از سوی حکومت ایران جهت احیا و نجات نگین آذربایجان صورت نمی گیرد.

به گزارش “صفحه اطلاع رسانی عباس لسانی”،به نقل از خبرگزاری پیام ما در پی عدم اجرای طرح های احیا دریاچه اورمیه، رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست خواستار پاسخگویی برنامه‌وبودجه برای احیای دریاچه ارومیه شد.

خبرگزاری پیام ما روز ۲۳ مهرماه سال جاری طی مطلبی با عنوان “بودجه‌های بی‌نتیجه، دریاچه‌ خشکیده” نوشته است که امروز دریاچه ارومیه در بحرانی‌ترین وضعیت خود طی دو دهه گذشته است، این درحالی‌است میلیاردها تومان طی سال‌های گذشته صرف احیای این دریاچه آب شور شده است. از سوی دیگر، به‌گفته رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست، هنوز تکلیف سال آینده برای احیای این دریاچه مشخص نیست.

پیام ما افزوده است:

سطح آب دریاچه ارومیه بیش از دو دهه است که روبه‌کاهش نهاده و خطر محو شدن این دریاچه آب شور بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. بااین‌حال به‌گفته رئیس سازمان محیط‌زیست، احیای این دریاچه در دستور اقدام کارگروه ملی نجات دریاچه ارومیه گرفته است.

به نقل از پیام ما تا سال ۱۴۰۲ بودجه‌های مصوب یا اختصاص‌داده‌شده به دریاچه ارومیه ۳۰ هزار میلیارد تومان بوده است، اما با این بودجه‌ها نیز این دریاچه نه‌تنها احیا نشده بلکه بر وسعت خشکی آن افزوده شد.

ایلنا نیز بیشتر در گزارشی به نقل از سمیه رفیعی رئیس فراکسیون محیط زیست مجلس، در سال ۱۴۰۱ خبرداده بود که:«عمده هزینه ها صرف مطالعات تکراری و بی حاصل شد و درعمل آنچه می بایست رخ می داد، رخ نداد.

اصولاً برای دریاچه ارومیه نخست باید برنامه جامع حفاظت طراحی می‌شد و بعد به‌دنبال احیای آن می‌بودیم؛ اصول و استانداردهای لازم در برنامه حفاظت و برنامه احیا تفاوت‌هایی دارند که مورد توجه قرار نگرفت.»

در بهمن‌ماه ۱۴۰۲ جلال محمودزاده، نایب‌رئیس هیئت تحقیق و تفحص مجلس شورای اسلامی وقت نیز درباره احیای دریاچه ارومیه گفته بود: «ستاد احیای دریاچه ارومیه از بدو تأسیس تا کنون علاوه‌بر کمک‌های بین‌المللی، اعتبارات فراوانی دریافت کرده است، حدود شش هزار میلیارد تومان اعتبارات دولتی در اختیار این ستاد قرار گرفته است.قرار بود ستاد احیای دریاچه ارومیه با هزینه‌کرد اعتبارات براساس نقشه ۱۰ساله کاهش تراز آبی دریاچه ارومیه که از سال ۱۳۷۴ و با شیب متوسط ۴۰ سانتی‌متر در هر سال آغاز شد، در درجه اول طی هشت سال برنامه احیا، به تراز ۱۲۷۴.۱ متر برسد، اما نتیجه آن شد که در حال حاضر بخش عظیمی از دریاچه ارومیه خشک شده و بیش از ۳۰ میلیارد مترمکعب آب نسبت به دوره‌های پرآبی کاهش یافته است.»

دریاچه ارومیه بزرگ‌ترین دریاچه شور خاورمیانه در مقابل دیدگان جهانیان امروز آخرین نفس های خودش را می کشد و برای احیا تقلا می کند؛ اما مسئولان جمهوری اسلامی نظاره گر مرگ نگین آذربایجان مانده اند و عملا اعتنایی به روند کاهش سطح آب و ناکامی طرح‌های احیا نشان نمی‌دهند.

اختصاص بودجه های دولتی و کمک های بین المللی به دلیل نداشتن برنامه ای مدون و عملیاتی و نبودن عزم و اراده ای جدی برای احیا از سوی ستاد احیای دریاچه اورمیه نشان می دهد بحران مدیریت منابع آب، از خشکسالی پیشی گرفته و احیای واقعی بدون اصلاح الگوی مصرف محقق نمی‌شود و عملاً بودجه‌های اختصاص‌داده‌شده دود شده و به هوا می روند وبا خشکی دریاچه اورمیه غبار نمک بر پیکر زخمی آذربایجان می نشیند…