ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: کانون صنفی فرهنگیان در خصوص وضعیت جسمی جعفر ابراهیمی، معلم زندانی هشدار داد و نوشت که او این روزها «بر اساس رفتار کینهتوزانه مسوولان زندان اوین، با مرگ دست و پنجه نرم میکند».
به تاکید نویسندگان این بیانیه، با وجود قول مساعد و انجام نامهنگاریهای مسوولان زندان برای مداوا و اعزام او به بیمارستان، جعفر ابراهیمی بهجای بیمارستان، «از زندان اوین به زندان قزلحصار کرج انتقال داده شد».
گفته شده که علاوه بر ابراهیمی، شماری از زندانیان زندان اوین بدون اطلاع قبلی و «همراه با خشونت» و برخی به «بهانه دادگاه» به زندان قزلحصار منتقل شدهاند.
جعفر ابراهیمی که یکی از این زندانیان است، در سال ۱۳۸۸ در زندان به بیماری التهاب روده مبتلا شد و در جریان بازداشت طولانیمدت در سلول انفرادی در اردیبهشت ۱۴۰۱، بیماریهای پیشین او تشدید و دیابت نیز به آنها اضافه شد.
کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز با دادن هشدار درباره قرار گرفتن ابراهیمی در معرض «خطر جدی از دست دادن بینایی» نوشت: «انتقال ایشان به زندان قزلحصار قطعا منجر به تشدید وضعیت وخیم جسمی او خواهد شد و این یعنی مرگ خاموش.»
این کانون با «ابراز نگرانی عمیق نسبت به جان جعفر ابراهیمی و محکوم کردن رفتار غیرقانونی مسوولان زندان اوین»، هشدار داد که این معلم زندانی باید هرچه سریعتر برای مداوا به بیمارستان منتقل شود.
جعفر ابراهیمی دهم اردیبهشت سال گذشته از سوی وزارت اطلاعات بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.
اوایل آذر سال ۱۴۰۱، دادگاه تجدیدنظر استان تهران، حکم پنج سال حبس این فعال صنفی را تایید کرد.
پاییز سال گذشته و همزمان با برگزاری دادگاههای بدوی و تجدیدنظر نیز حال جسمی ابراهیمی وخیم و «با هزینه شخصی» برای درمان به بیمارستان منتقل شد. جایی که طی ۱۲ روز بستری، با پابند به تخت زنجیر شده بود.
فشار و تلاش حکومت برای سرکوب معلمان و فعالان صنفی در دو دهه گذشته سابقه داشته اما در سالهای اخیر شمار زیادی از معلمان بازداشت و با احکام سنگین حبس مواجه شدهاند.
اواخر تیر امسال جمعی از فعالان صنفی با راهاندازی کارزار «۱۰۰ هزار امضا» خواهان آزادی معلمان زندانی و پایان دادن به پروندهسازی علیه آنان شدند.
به گفته آنها، صدور احکام زندانهای طولانیمدت برای معلمان و فعالان صنفی در استانهای مختلف و پروندهسازی در دادگاهها و هیاتهای تخلفات اداری و صدور احکام اخراج، بازخریدی، بازنشستگی اجباری و انفصال برای صدها معلم، از جمله سرکوبهای رخ داده در این دو دهه بوده است.
