Araz Amanın yenidən 209-cu bölməyə köçürüldü

GADTB: Evin həbsxanasında saxlanılan azərbaycanlı fəal Araz Aman 1404-cü il 17 dey çərşənbə günü bir neçə dəfə olduğu kimi yenidən Evin həbsxanasının Kəşfiyyat Nazirliyinə bağlı 209-cu bölməsinə köçürülüb. Məlumatlara görə, bu köçürmə onun üzərinə təzyiq göstərmək, məcburi etiraflara vadar etmək və yeni saxta dosyelar formalaşdırmaq məqsədi daşıyır.

Bildirilir ki, kəşfiyyat əməkdaşları Araz Amanı şəxsi və ailəvi mövzularda, o cümlədən işgəncə iddiaları, həbsxanada tibbi xidmətin göstərilməməsi, digər fəallarla əlaqələri və ailəsinin etirazları barədə suallarla sıxışdırmağa çalışıblar. Təzyiqlər bununla da bitməyib; əməkdaşlar onu Zahidan həbsxanasına sürgün etməklə və iş üzrə digər təqsirləndirilənlərə qarşı şikayət verməyə məcbur etməklə hədələyiblər. Məlumata əsasən, dindirilmələrin sonunda Araz Aman fiziki zorakılığa da məruz qalıb.

Qeyd edək ki, azərbaycanlı fəalın yenidən 209-cu bölməyə köçürülməsi İran İslam Respublikasının repressiv yönümlü mahiyyətini bir daha açıq şəkildə göstərir. Bu addım məhkəmə prosesi deyil, azərbaycanlı fəalların iradəsini sındırmağa, məcburi etiraflar almağa və uydurma işlər yaratmağa yönəlmiş sistemli təhlükəsizlik siyasətinin tərkib hissəsidir.

Kəşfiyyat orqanlarının Araz Amanın işgəncə, tibbi laqeydlik və ailə etirazları barədə ifşalarını sorğulaması faktiki olaraq onu göstərir ki, bu hakimiyyət üçün bir fəalın sosial əlaqələri və bir ananın etiraz səsi belə “təhlükəsizlik cinayəti” kimi qiymətləndirilir.

Zahidan həbsxanasına sürgünlə hədələmə, həmçinin iş yoldaşlarından imtina etməyə və onlara qarşı şikayət verməyə məcburetmə illərdir azərbaycanlı fəallara qarşı tətbiq olunan köhnə “parçala, qorxut və sıradan çıxar” siyasətinin davamıdır.

İran İslam Respublikası gizli saxlanma yerləri, işgəncə, döyülmə və saxta ittihamlar vasitəsilə xalqların siyasi və kimlik tələblərini susdurmağa çalışır. Lakin bu cür repressiyalar gücün deyil, hakimiyyətin legitimlik böhranının və artan ictimai şüurdan qorxusunun göstəricisidir.

Bu gün Araz Amanın başına gələnlər, yüzlərlə azərbaycanlı siyasi məhbusun taleyinin bariz nümunəsidir; onların “əsas cinayəti” insan ləyaqəti, azadlıq və öz müqəddəratını təyin etmək hüququnu tələb etmələridir. Bu repressiyalara susmaq, İran İslam Respublikasının repressiya maşını ilə eyni cərgədə dayanmaq deməkdir və beynəlxalq ictimaiyyətin üzərinə ciddi siyasi və mənəvi məsuliyyət qoyur.