ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: مدیرکل حفاظت محیطزیست آذربایجان شرقی اعلام کرد آتشسوزی گسترده جنگلهای دیزمار مهار شده، اما بیش از ۱۰۰ هکتار از این منطقه ارزشمند در حریق اخیر از بین رفته است.
حسنزاده گفت با تلاش و همکاری مردم محلی، آتش مهار شده اما عملیات لکهگیری و کنترل کانونهای پنهان همچنان ادامه دارد. او تأکید کرد برخی نقاط هنوز شعلههای پراکنده دارند و تیمهای تخصصی در حالت آمادهباش کامل هستند.
بر اساس ارزیابیهای اولیه، بخش وسیعی از عرصههای جنگلی و مرتعی دچار سوختگی شده است.
در حالیکه مردم محلی نمنق و قاراداغ با دستان خالی گرد هم آمدهاند تا شاید بتوانند با خرید تجهیزات اطفای حریق از جیب خودشان جنگل را از میان شعلهها نجات دهند، نهادهایی که باید مسئول باشند یا غایباند یا سرگرم ساختن روایتهای جعلی.
از یکسو بیعملی دولت و سکوت سنگین دستگاههایی که وظیفه قانونیشان حفاظت از منابع طبیعی است؛ از سوی دیگر ثروتهای عظیم منطقهاز معدن مس سونگون گرفته تا معدن طلای اندریان و دهها معدن دیگر که هر روز خاک را میبلعند اما هنگام بحران، حتی سایهای از مسئولیتپذیری از آنها دیده نمیشود.
در همین شرایط، پروپاگاندای رسمی با تمام توان ادعا میکند:
«آتش خاموش شد.»
اما این ادعا چیزی جز یک دروغ آشکار و تلاش برای پنهانکاری نیست.
اگر آتش خاموش شده، چرا دود همچنان از دل جنگل بالا میرود؟
چرا مردم شبانهروز در ارتفاعات میجنگند؟
چرا گروههای مردمی با هزینه شخصی باید تجهیزات بخرند؟
و چرا هیچ حضور مؤثری از نهادهای مسئول در صحنه دیده نمیشود؟
این تناقضها یک واقعیت تلخ را آشکار میکند:
آنچه خاموش شده، آتش نیست، بلکه اعتماد مردم است.
شرمآور است که منطقهای با چنین ثروتهای عظیم، برای خاموشکردن آتش جنگلهایش محتاج کمکهای مردمی باشد.
شرمآورتر آنکه همان معادنی که روزانه میلیونها تومان از دل زمین بیرون میکشند، حتی در بحرانهای محیطزیستی کوچکترین نقشی ایفا نمیکنند.
مردم ماندهاند و جنگلهایی که میسوزند؛
و در مقابل، دستگاههایی که بهجای عمل، روایت میسازند
