پنج‌شنبه , فوریه 29 2024
azfa
تازه ها

تاریخ آذربایجان از سال 1813 تا به امروز

گادتب: تا سال 1813 میلادی آزربایجان بصورت كشوری واحد بر ممالك محروسه قاجار حاكم بود. در كشوری كه سیستم فدرال سنتی – حاكمیت خانات – بر آن حكم میراند مملكتی ولیعهد نشین بود. پس از امضای قراردادهای گلستان و توركمانچای آزربایجان به دو قسمت تقسیم گردید. 280 هزار كیلومتر مربع از اراضی اش همچنان در تركیب دولت قاجار ماند و 130 هزار كیلومتر مربع از اراضی اش به روسیه تزاری الحاق گردید. روسیه تزاری پس از اشغال نیمی از آزربایجان شروع به كوچاندن ارامنه و دیگر ملت های به اراضی آذربایجان نمود. پس از برقراری نظام كمونیستی و اشغال دوباره جمهوری دموكراتیك آزربایجان بخشی از كشور آزربایجان شمالی به روسیه  (دربند، داغستان)، بخشی به گرجستان (بورچالی)، بخشی به ارمنستان (گؤیچه، مهری،زنگه زور) الحاق، قاراباغ نیز پس از سال 1990 توسط ارمنستان اشغال گردید. مساحت اراضی جمهوری آزربایجان 86 هزار كیلومتر مربع میباشد. 20 در صد اراضی اش توسط ارامنه اشغال شده است.

آذربایجان جنوبی:

پس از سال 1925 و لغو كشور ممالك محروسه قاجار و تشكیل دولت ایران توسط رضاخان پهلوی آزربایجان به زور سرنیزه به كشور شاهنشاهی ایران الحاق گردید- نام دولت ایران برای اولین بار در سال 1936 توسط به اصطلاح مجلس ملی رضاخان تصویب شد- آزربایجان جنوبی 280- 300 هزار كیلومتر مربع مساحت دارد. پس ا ز تشكیل رژیم سئونیستی رضاخان در ایران و تدوین قانون اساسی جدید و تصویب آن در مجلس فرمایشی ، ملت آزربایجان از كمترین حقوق انسانی و ملی اش محروم گردید. پس از الحاق آذربایجان جنوبی، رژیم به تقسیم اراضی آزربایجان وپیش كشی آن به ایالات دیگر پرداخت. آذربایجان جنوبی تدریجا به استان های آزربایجان غربی، شرقی، زنجان، همدان، تقسیم گردید . قزوین و ساوه از آزربایجان جدا گردید. نامهای توركی شهرها و روستاها حتی اسامی كوه ها و رودخانه ها به فارسی تغییر یافت و سخن گفتن به زبان توركی در مدارس و شهرها ممنوع گردید. تحقیر و استثمار ملت آزربایجان شروع گردید. سیاست آسیمیلاسیون رژیم شاهنشاهی موجب شد كه مردم آزربایجان پس از انقلاب های مشروطه و خیابانی به قیامهای ملی در سال 1945 و 1979 بپردازند. در هر دو مورد آزربایجان موفق به تشكیل حكومت ملی گردید ولی حكومت های فوق با كمك نیروهای خارجی توسط رژیم سرنگون گردید. رژیم شاه پس از مغلوبیت حكومت ملی آذربایجان در سال 1946 به نسل كشی آزربایجانیها پرداخت. در عرض چند روز بیش از 50 هزار نفر اعدام گردید و بیش از 200 هزار نفر از آزادیخواهان به مناطق كویری مركز ایران تبعید گردیدند و یا زندانی شدند. 30 هزار نفر از آزادیخواها ن مجبور به مهاجرت شدند. در سال 1979 نیز آزربایجان به قیام علیه رژیم دست زد و تحت رهبری حزب خلق مسلمان آذربایجان موفق به تشكیل حكومت تقریبا خود مختار گردید ولی این بار نیز نظامیان جمهوری اسلامی توانستند به زور اسلحه حق تعین سرنوشت آزربایجان را پایمال نمایند. سیاست رژیم پهلوی پس از انقلاب نیز ادامه یافت و آزربایجان باز هم تقسیم گردید. استان اردبیل تشكیل گردید و لی تابعیت شهر آستارا از اردبیل سلب شد. تحصیل به زبان مادری همچنان به عنوان گناهی نابخشودنی باقی ماند. سیاست آسیمیلاسیون با شدت تمام دوام یافت . شمار جمعیت آزربایجان جنوبی توسط سازمان آمارتهران تحریف میگردد .  جمعیت ملل غیر فارس را محدودتر و كمتر از رقم واقعی نشان داده میشود. ولی حقایق تاریخی ثابت میكند كه، در حال حاضر بیش از نیمی از اهالی ایران را توركها تشكیل میدهند آزربایجانیها 30-32 میلیون نفر میباشند. 8-10 میلیون نفر از اهالی آذربایجان به علت مشكلات اقتصادی و اجتماعی به شهرهای فارس نشین مهاجرت كرده اند. بیشترین جمعیت آزربایجانی در تهران سكنی گزیده است و تقریبا نیمی از جمعیت تهران را توركهای آزربایجان تشكیل میدهند.

آزربایجان جنوبی عبارت است از: استان همدان، استان زنجان،استان آزربایجان شرقی، استان آزربایجان غربی، استان اردبیل، استان قزوین، ساوه، آستارا و كرج. نقشه های جغرافیایی آزربایجان در قسمت “نقشه” نشان داده شده است.

دوباره امتحان کنید

مرتضی پروین آزاد اولسون؛ توزیع و نصب پوستر‌ در‌ خیاو(مشگین شهر)

گادتب: به گزارش مرکز گادتب، فعالین حرکت ملی آذربایجان‌ امروز‌ چهارشنبه‌ ۹ اسفند ماه ۱۴۰۲ …

برد تراختور در هوای سرد تبریز

گادتب: به گزارش مرکز گادتب، تیم فوتبال تراختور آزربایجان در هفته هجدهم لیگ برتر فوتبال …

دیدگاهتان را بنویسید