
گادتب: آتشسوزی گسترده در جنگلهای نمنق و دیزمار جلفا بار دیگر ضعف ساختاری در مدیریت بحرانهای زیستمحیطی را آشکار کرده است. در حالی که برای سومین روز متوالی شعلهها بیوقفه پیشروی میکنند و حدود صد هکتار از پوشش گیاهی منطقه را در آستانه نابودی قرار دادهاند، نبودِ تجهیزات کافی و ناهماهنگی عمدی مسئولان، سرعت گسترش بحران را چند برابر کرده است.
شدت باد، صعبالعبور بودن منطقه و گستردگی آتش پذیرفتنی است؛ آنچه پذیرفتنی نیست، بیعملی و ناتوانی دستگاههایی است که سالها بودجه دریافت کردهاند اما در لحظه حساس تنها نظارهگرند. مردم آزربایجان بارها نشان دادهاند که برای حفاظت از سرزمینشان پیشگاماند، اما نمیتوان انتظار داشت در برابر چنین فاجعهای بدون امکانات رها شوند.
اگر امکانات داخلی کافی نیست، چرا مسئولان هنوز درخواست رسمی و فوری از کشورهای همسایه مانند تورکیه و جمهوری آزربایجان برای اعزام هواپیماها و هلیکوپترهای اطفای حریق نکردهاند؟ چرا هر بار که سخن از اعزام هواپیمای آبپاش میشود، با بهانههایی همچون «عدم دید کافی» یا «شرایط نامناسب پرواز» روبهرو هستیم؟ این پرسشها حق مردم است و پاسخی روشن میطلبد.
تا زمانی که مدیریت بحران بر پایه شفافیت، مسئولیتپذیری و همکاری منطقهای استوار نشود، جنگلها و منابع طبیعی آزربایجان همچنان قربانی بیتدبیری خواهند بود. محیط زیست منتظر تصمیمگیریهای فرسایشی نمیماند؛ یا اقدام میکنیم یا میسوزد.
ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی