شنبه , اکتبر 16 2021
azfa
تازه ها

چه کسانی خواهان جنگ در قفقاز هستند؟

گادتب: منطقه قفقاز جنوبی این روزها شاهد رویدادهای عجیب و بی سابقه‌ای می باشد؛ نیروهای نظامی ایران در واکنش به مانور سه گانه نیروهای ویژه ارتش جمهوری آذربایجان، ترکیه و پاکستان اقدام به ارسال تجهیزات سنگین به مرز شمالی خود در امتداد مرزهای جمهوری آذربایجان و ارمنستان کرده و در کنار پهپادها، تجهیزات راداری و هلیکوپتر، سیستم های موشکی با برد بیش از ۱۰۰ کیلومتر را در مرز با آذربایجان مستقر کرده است. اگرچه که مقامات نظامی ترکیه مانورهای مشترک با جمهوری آذربایجان را به عنوان عنصر موازنه بخش برای حفظ وضعیت موجود پس از جنگ دوم قره باغ و ممانعت از نفوذ روسیه در قفقاز جنوبی و محدود کردن دستاوردهای جمهوری آذربایجان عنوان می کند، این کشور در واکنش به رزمایش جمهوری اسلامی ایران در امتداد مرزهای جمهوری آذربایجان رزمایش جدیدی را با جمهوری خودمختار نخجوان به نمایندگی از جمهوری آذربایجان شروع کرده است و تجهیزات نظامی گسترده ای را به این منطقه ارسال کرده است که گفتنی است ارسال تجهیزات هنوز هم ادامه دارد.

به جرات می‌توان گفت که پس از امضای معاهده قصرشیرین در سال ۱۶۳۹ میلادی میان امپراتوری عثمانی و امپراتوری صفوی، چنین تحرکات نظامی جدی ترین تنش میان دو کشور به عنوان وارثان امپراتوری های مذکور می باشد‌‌ و آرام ترین و به عبارتی، یکی از قدیمی ترین مرزهای موجود جهان پس از قرن ها در حال متشنج شدن است.

و اما پیشینه ماجرا:

پس از ۳۰ سال اشغال نزدیک به ۲۰ درصد خاک جمهوری آذربایجان به دست ارمنستان، جمهوری آذربایجان فرصت طلایی به دست آمده را غنیمت شمرده و توانست اکثر قریب به اتفاق مناطق اشغالی را آزادسازی کند و وضعیت خودمختاری قره باغ( آرتساخ به ارمنی) را لغو کند. عناصر تشکیل دهنده چنین فرصت طلایی برای آذربایجان را می توان «مصادف بودن آن با ماه های آخر ریاست جمهوری دونالد ترامپ و سیاست‌های درون گرایانه وی، همراهی حزب حاکم ترکیه با ملی گراها و تبدیل تُرک گرایی به گفتمان غالب و همچنین تامین سلاح هایی که می توانستند بر سلاح های روسی ارتش ارمنستان فائق آیند» خلاصه کرد. در مقابل، اقدامات روسیه تحت عنوان صلح بانی روز به روز حالت مخرب تری به خود گرفته و منافع جمهوری آذربایجان را بیش از پیش تهدید می‌کند. جمهوری آذربایجان بر این باور است که تداوم همکاری های نظامی با پاکستان و ترکیه تنها راه مصون ماندن از نیات روسیه است.

در این میان جمهوری اسلامی ایران نیز به عنوان یک واحد سیاسی مستقل اقدام به برگزاری نمایش در مرزهای شمالی خود کرده است که به لحاظ حقوق بین الملل امری مشروع و متداول است چرا که تداوم حضور نیروهای نظامی در مرز یک کشور در ادبیات سیاسی بین الملل به عنوان نگرانی امنیتی تفسیر می شود. اما آنچه که دقت نویسنده را به خود جلب کرده است این است که در سایه چنین تحولاتی، برخی از گروه ها بویژه لابی های ارمنی خواستار تبدیل این تنش موقت به جنگ فراگیر با جمهوری آذربایجان و ترکیه هستند و برخی از گروه های ایرانشهری نیز فرصت پیش آمده را به عنوان عنصری تقویتی برای گفتمان مرکز گرا و قومیتی خود تلقی می کنند و این در حالی است که دستگاه سیاست خارجی یک کشور قبل از هر چیز برگرفته از منافع ملی، نماینده و مجری صلح و دیپلماسی است و نه تخاصم احساسی..‌‌. همچنین، سطح دیپلماسی ایران و ترکیه پیچیده و مهمتر از آن است که اجازه دهد چنین تنش هایی به معنای جنگ و تقابل نظامی تفسیر شوند و در مدت کوتاهی، این تنش نیز فروکش خواهد کرد…

مطالعات اوراسیا-خاورمیانه

دوباره امتحان کنید

تظاهرات ۲ مرداد تبریز؛ احضار شهروز برزگر به دادگاه کیفری تبریز

گادتب: به گزارش مرکز خبر گادتب، شهروز برزگر فعال ملی مدنی آذربایجان جنوبی ساکن تبریز …

احضار ابوالفضل کرامتی به دادگاه کیفری تبریز

گادتب: به گزارش مرکز خبر گادتب، ابوالفضل کرامتی فعال ملی آذربایجان جنوبی ساکن تبریز طی …