ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: این حذف در عین حال نشانهای از تغییر موازنه قدرت در خاورمیانه و شروع دوره ای جدید در ژئوپلتیک بشمار می رود.
در پی کارکشنی های مکرر دولت فرانسه در مبارزه با تروریسم از جمله ایجاد موانع هوایی بر سر راه هواپیماهای ترابری آمریکا که حامل کمک های لجستیکی برای اسرائيل بودند ، دولت این کشور تصمیم گرفت فرانسه را از گفتگو های صلح لبنان که از هفته اینده قرار است آغاز شود حذف کند.
در این رابطه یک مقام اسرائیلی گفت:
«رفتار فرانسه در طول سال گذشته، از جمله ابتکاراتی که با هدف محدود کردن توانایی اسرائیل برای عملیات علیه ایران و عدم تمایل کامل برای برداشتن گامهای مشخص برای کمک به خلع سلاح حزبالله لبنان انجام شده، باعث شده است که اسرائیل فرانسه را به عنوان یک میانجی ناعادلانه ببیند».
خاطرنشان می شود دو گروگان فرانسوی که سالها دراسارت حکومت تروریست پرور ایران بودند چندی پیش بدون مقدمه و در روندی ناشفاف آزاد شدند و به کشورشان بازگشتند.
آزاد شدن دو گروگان فرانسوی در بحبوحه جنگ تمام عیار آمریکا و اسرائيل علیه رژیم تروریستی حاکم بر ایران ، به این گمانه زنی دامن زده است که کارشکنی های اخیر دولت فرانسه هم در روند خلع سلاح تروریست های حزب الله و هم در مبارزه جدی با ترویسم متأثر از لابی گری های پنهانی همراه با وحشت از سیاست های باجگیری رژیم از جمله گروگانگیری بوده است. .
با این حال ناظران بر این باروند که حذف نقش دولت فرانسه در مذاکرات لبنان شکستی تاریخی برای این کشور محسوب می شود و نقطه عطفی است که به نفوذ چند ساله فرانسه در خاورمیانه برای همیشه پایان می دهد.
بدین ترتیب تصمیم دولت اسرائيل برای حذف فرانسه از مذاکرات آتی لبنان، نه صرفاً یک اختلاف تاکتیکی ، بلکه نشانهای از دگرگونی عمیقتر در ساختار نفوذ سنتی قدرتها در لبنان و خاورمیانه به شمار می رود..
فرانسه از زمان پایان امپراتوری عثمانی و شکلگیری لبنان مدرن، همواره یکی از بازیگران اصلی در این کشور بوده است. پیوندهای تاریخی، فرهنگی و زبانی، همراه با حضور فعال در ساختار سیاسی و اقتصادی لبنان، جایگاهی ویژه برای پاریس ایجاد کرده بود. در دهههای اخیر نیز، فرانسه تلاش کرده است خود را بهعنوان میانجی اصلی بحرانهای لبنان تثبیت کند و در بزنگاههای سیاسی، نقش هدایتکننده ایفا نماید.
با این حال، کنار گذاشته شدن فرانسه از مذاکرات اخیر نشان میدهد که این نفوذ سنتی با چالش جدی مواجه شده است. از یک سو، بازیگران جدید و فعالتری در صحنه لبنان حضور یافتهاند که مایل به بازتعریف قواعد بازی هستند. از سوی دیگر، برخی طرفها فرانسه را به دلیل مواضعش در قبال تحولات منطقهای، فاقد بیطرفی لازم برای میانجیگری میدانند.
پیامدهای این تحول میتواند چندلایه باشد. نخست، تضعیف نقش تاریخی فرانسه در لبنان و کاهش توان آن در شکلدهی به تحولات سیاسی این کشور است. دوم، باز شدن فضا برای قدرتهای دیگر اعم از منطقهای و فرامنطقهای که تلاش دارند نفوذ خود را در لبنان گسترش دهند. سوم، پیچیدهتر شدن روندهای دیپلماتیک، زیرا حذف یک بازیگر سنتی میتواند به افزایش رقابت و کاهش هماهنگی میان میانجیها منجر شود.
در سطحی عمیقتر، این تحول نشاندهنده گذار از یک الگوی نفوذ مبتنی بر روابط تاریخی به الگویی جدید است که بیشتر بر ملاحظات ژئوپلیتیکی و امنیتی روز استوار است. در چنین شرایطی، لبنان بیش از پیش به صحنه رقابت قدرتها تبدیل میشود و احتمالاً نقش میانجیهای سنتی مانند فرانسه در آینده با محدودیتهای بیشتری روبهرو خواهد شد.
