ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: به گزارش مرکز خبر گادتب، جمعی متشکل از زنان با هویتهای اتنیکی، جنسی، جنسیتی و عقیدتی متنوع به دعوت «کمیته عمل انقلابی زنان» روز یکشنبه ۲۶ فوریه ۲۰۲۳ در اجلاسی یک روزه در برلین گرد هم آمده و به بحث و گفتوگو در مورد همبستگی و اتحاد میان گروههای اقلیت و به حاشیه رانده شده و تداوم و آینده انقلاب «زن، زندگی، آزادی» پرداخته اند.
به گزارش “صفحه اطلاع رسانی عباس لسانی”، در این نشست سخنرانهایی از اقلیتهای اتنیکی، قومی و مذهبی، از جمله «سئویل سلیمانی» کنشگر تورک، «سولماز شایلان» کنشگر تورکمن، «شیما سیلاوی» کنشگر عرب، «طاهره دانش» کنشگر بهایی، «طاهره سجادی» کنشگر افغانستانی، «فاطمه پیشدادیان» از خانواده جانباختگان دهه ۶۰، «فریبا برهانزهی» کنشگر بلوچ، «مینا خانی» کنشگر گیلک و «ناهید بهمنی» کنشگر کُرد به سخنرانی و طرح مسائل و مطالبات زنان پرداختند.
سئویل سلیمانی کنشگر تورک و جامعهشناس از دانشگاه جرج میسونِ آمریکا، در این نشست در رابطه با «شناسایی و توزیع منابع و فرصتها در کیس تورکها» سخنرانی نموده است. وی در ابتدای سخنرانیاش به تشریح اصطلاح «اقلیت» و نسبت آن با تورکها در ایران پرداخت. به گفتهی این جامعهشناس در علوم انسانی اقلیت نه با تعداد اعضای یک گروه تحت ستم، بلکه به نسبت توزیع منابع اجتماعی همچون قدرت و ثروت با آن گروه ارتباط دارد. بنابراین تورکها هر چند میزان زیادی از جمعیت ایران را تشکیل میدهند، اما به دلیل دور نگه داشته شدن از قدرت و ثروت، اساسا یک «اقلیت» تحت ستم محسوب میشوند.
سلیمانی در ادامه به کشته شدن اسرا پناهی دختر اردبیلی در حین جنبش اخیر و مقالات و اخباری که در رابطه با وی منتشر شده بود، اشاره نمود. اساسا جنبش زن، زندگی، آزادی با کشته شدن یک دختر کورد (مهسا امینی) در تهران شروع شد و تمامی رسانهها به همراه جنسیت مهسا، از گروه اتنیکیاش نیز نام میبردند. اما در رابطه با اسرا پناهی، حدیث نجفی، آیلار حقی و سایر قربانیان تورک این جنبش نه تنها به جنسیتشان نگاه خاصی نداشتند، بلکه حتی نامی از تعلق اتنیکی آنها یعنی تورک بودنشان نیز نمیبردند. سلیمانی عدم اشارهی تورک بودن قربانیان زن این جنبش را، نتیجهی منعکس شدن کلیشههایی که در پی تحقیر و نادیده گرفتن تورکها در رسانهها میباشد، قلمداد نمود.
سلیمانی نادیده گرفته شدن تورکها و عدم دعوت از فعالان آذربایجانی در ائتلافهای مخالفان جمهوری اسلامی در خارج از کشور را نیز در ادامهی همان تحقیر و نادیده انگاشتن تورکها در داخل کشور قلمداد نموده و این موضوع را به عنوان اهمیت کلیدی بررسی «شناسایی و توزیع منابع و فرصتها در کیس تورکها» عنوان نمود. زیرا به زعم ایشان توجه به مسئله اقلیت بودن و نادیده شدن تورک در انقلاب اخیر و در نتیجه کنار گذاشته شدن تورکها در اعتلافها، مشکل اصلی جنش اخیر میباشد.
این جامعهشناس در پایان در پاسخ به سوال شادی امین در رابطه با کلیشههای رایج نسبت به تورکها در ایران، به تشریح استعمار داخلی در ایران پرداخته و مهاجرت میلیونها آذربایجانیها به مرکز، آمار دهشتناک کودک همسری در شهرهای مختلف آذربایجان و… را از مصادیق این استعمار خواند. اما بیخبری عموم مخاطبان نسبت به استعمار آذربایجان نسبت به سایر اتنیکها در ایران را مثال بارزی از نادیده گرفته شدن تورکها ابراز نموده است.
