خلیل مختاری نیا: زبان و نژاد ایلامیان / عیلامیان

 گادتب: اینکه املای صحیح ” ایلام / ایلان / عیلام  ” کدامیک صحیح هست خود محل بحث و جدل و نظر لغویّون و تاریخیون می باشد. اخیرا  یکی از محققین آذربایجان [ اهل اردبیل ] به نام آقای  مهندس مهدی حسنی اردبیلی  با کمک دکتر شربیانی و دکتر نوبری [ از مولفین و اساتید دانشگاه ] دانشنامه ای جامع و کامل تحت عنوان “ایلامیکا ” چاپ و منتشر نموده اند که خوشبختانه  آب پاکی را روی دست پان ایرانیست ها ریخته و تمام جعلیات و کذبیات و تحریفات جماعت ایرانشهری در مورد تاریخ قبل از اسلام ایران( شما بخوانید توران ) را برملا ساخته است.

 حتی اگر از نتایج دهها تحقیقات مورخین و محققان تُرک تورانزمین ( ایران ) نیز صرفنظر کنیم، با مطالعه تاریخ و متون برخی از مورخان پان ایرانیست نیز می توان به اعتراف ضمنی آنان مبنی بر تعلق تاریخی تورانزمین( ایران) به تُرکها، دست یافت که به شکل مستقیم و غیر مستقیم به هویت تُرکی جغرافیای موسوم به ایران نیز  صحّه گذاشته اند.

 در مورد زبان عیلامیان / ایلامیان ،مورخ پان ایرانیستی چون حسن پیرنیا که زمین و زمان را به هم میدوزد تا  تمام ایران و ایرانیان را از قوم آریایی  بداند ولی در مورد زبان بومیان عیلامیان ناگزیر به اعتراف می شود و می نویسد:” قدیمی ترین زبان اهالی این مملکت ( عیلامیان) ، زبان اَنزانی است که به عقیده دُمُرگان در سه هزار سال ق.م متروک شده و پس از آن زبان سومری و زبان سامی در اینجا رواج یافته است. بعد باز می بینیم که که در 1500 سال ق . م  دفعتا انزانی زنده و استعمال شده  و از اینجا می توان حدس زد که زبان انزانی در میان اهالی معمول بوده، ولی کتیبه ها به زبان سومری و سامی نوشته می شده، زیرا اگر زبانی مُرد، دیگر زنده نمی شود. در باب زبان انزانی، عقیده عالم معروف ” Pere Scheil  پِِرشیل | که با هیئت علمی فرانسوی بوده، این است که زبان مزبور به زبانهای اورال و آلتایی خیلی نزدیک بوده است .”( پیرنیا، تاریخ ایران باستان، 1396: 31-30 )

 هرچند امروزه فرضیه ” اورال_آلتایی” دیگر وجهه ی علمی و آکادمیک ندارد و بسیاری از محققین و زبانشناسان به قطع یقین بر فرضیه ” اورمو ”  مبنی بر  اینکه  سواحل دریاچه اورمو خاستگاه اصلی و سرچشمه اصیل ترکان بوده است، تاکید دارند نه بر اورال_آلتای؛ ولی در هر دو حالت هویت تُرکی عیلامیان / ایلامیان چون خورشیدی نمایان شده است که با ابرهای تحریف و جعل ایرانشهرهای قابل کتمان و انکار نیست.

 حسن پیرنیا ( مشیرالدوله ) در مورد  حدود  جغرافیایی” عیلامیان” می نویسد:” در عهود قدیم عیلام اطلاق می شد به مملکتی که از این ولایات ترکیب یافته بود: خوزستان،لورستان، پشتکوه و کوههای بختیاری…”( پیرنیا، تاریخ ایران قبل از اسلام، 1396: 29 )

همچنین پیرنیا در خصوص شهرهای مهم مملکت عیلام چنین می نویسد:” شهرهای مهم این مملکت را چنین نوشته اند :1- شوش  2- ماداکتو  3- خایدالو  4- اهواز  ( همان: 30)

 برخی از مورخین و محققین راجع به مردمان بومی مملکت عیلام نظرات متعدد و مختلفی نوشته اند. برخی مانند دُمُرگان و دیولافوا  از قومی به نام ” کاس سو ” بعنوان مردمان بومی مملکت عیلام / ایلام یاد کرده اند.

منبع:

پیرنیا ( مشیرالدوله )، حسن، تاریخ ایران باستان قبل از اسلام، انتشارات سبز رایان گستر، 1396