ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: نوازندگی در دوران باستان مخصوص کاهنان بود؛ کاهنان هم به درمان هم به تدهین و هم به امورات دینی می پرداختند . آنها اجازه داشتند در عید نوروز بر صورت پادشاه سیلی بزنند تا پادشاه متواضع بار بیاید و از همه مهم تر ارزشهای اخلاقی یک جامعه را مراقبت می کردند.
داستانهای ده ده قورقود نمونه ای از توجه به این خصایل اخلاقی است که باید بسیار به روایت آن و مسائل ریز مستتر در میان قصه هایش توجه کنیم؛ تورکان سومری به این گروه ” آزو “و تورکان قدیم به این گروه ” اوزان ” می گفتند.
تفاوت ظاهری اوزانها یا همان عاشیق های امروزی با دیگر نوازندگان در این است که اینها کاسه ساز را بر سینه فشرده و ایستاده مینوازند. در بین پروتورکان منطقه از سومریان تا حاتای ها و ایلامیان و مانناها و آذربایجان امروز چنین تصاویری را انتخاب کردم.
در سالهای اخیر عاشیق ها یا همان اوزانهای باستان در میان جوانان و روشنفکران مورد توجه و علاقه شدید واقع شده اند و این امید بخش است. این فرهنگ یک فرهنگ قابل ملاحظه و عمیق است.
