ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: در روزهایی که سکوت، سهم مظلومان شده است، «تامای اسماعیل‌زاده»، دختر «کریم اسماعیل‌زاده» ورزشکار آزربایجانی، در ویدیویی کوتاه از مردم آزربایجان خواست تا صدای پدرش باشند و نگذارند صدایشان را خفه کنند…» پدری که به گفته او، تنها گناهش «عشق به حقیقت و سخن گفتن از درد مردمش» بوده است.
آقای کریم اسماعیل‌زاده، از چهره‌های ورزشی آزربایجان، روز ۲۶ مهرماه ۱۴۰۴ پس از حضور در شعبه ۱۰ دادیاری دادسرای عمومی و انقلاب تبریز توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز منتقل شد.
این بازداشت در حالی صورت گرفت که در ۲۳ مهرماه ۱۴۰۴، از طریق سامانه «ثنا» ابلاغیه‌ای دریافت کرده بود که بر اساس آن، موظف بود ظرف پنج روز برای دفاع از خود در برابر اتهامات مطرح‌شده حاضر شود.
در این ابلاغیه، اتهامات آقای اسماعیل‌زاده «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» و «تبلیغ علیه نظام» عنوان شده است؛ اتهاماتی که سال‌هاست چون زنجیری سنگین بر پای فعالان دلسوز آزربایجانی بسته می‌شود.
اما امروز، تصویر چهره‌ی «تامای» که از پشت دیوارهای بی‌رحم زندان، پدرش را صدا می‌زند، از هر بیانیه و گزارشی گویاتر است – صدایی کودکانه اما استوار که پژواک آن در جان ملت طنین‌انداز می‌شود:
«صدای پدرم باشید، نگذارید صدای ما را خفه کنند…»
