ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: پس از سقوط فرقه دمکرات آذربایجان در آذر1325، تمام کسانی که عضو فرقه بودند و یا ظن و شبهه عضویت فرقه آنان از سوی حکومت وقت میرفته به نوعی، دچار خشم و قهر حکومت پهلوی واقع گشته برخی به دار آویخته میشوند، برخی زندان و برخی به نقاط دور دست ایران تبعید میگردد و برخی نیز در حدود 14هزار نفر جلای وطن کرده به شوروی پناهنده میگردند، اما در این میان، کسانی که کارمند دولت بودند اخراج شده و منتظر خدمت میشدند.
به عمق این خشم و قهرِ حکومتی نسبت به اعضای باقیمانده فرقه که در کمتر کتابی آمده وقتی میتوانیم پی ببریم که در نظر بگیریم که در اواسط کار فرقه دمکرات آذربایجان در اواخر ژانویه1946/بهمن1324 تعداد اعضای فرقه دمکرات به حدود187000نفر میرسیده، یعنی پس از سقوط فرقه دمکرات آذربایجان 187000نفر به نوعی گرفتار خشمِ حکومتی میگردند از اعدام گرفته تا محرومیت شغلی! این واقعا هولناک است…(برای رقم 187هزار عضو بنگرید به منبع زیر:
ДЖАМИЛЬ ГАСАНЛЫ СССР-ИРАН: АЗЕРБАЙДЖАНСКИЙ КРИЗИС И НАЧАЛО ХОЛОДНОЙ ВОЙНЫ (1941 – 1946 гг.)МОСКВА. «Герои Отечества».2006.p.230)
این دو سندی که در زیر می آورم مربوط به اخراج خانم معلمی بنام بانو بهین دارایی پس از شکست فرقه دمکرات در 1325ش از سوی حکومت پهلوی است. بانو بهین دارایی، پس از سه سال دوندگی و عریضه نویسی به ادارات مختلف و انکار عضویتش در فرقه دمکرات، سرانجام در سال 1328ش چون اتهام عضویت اش در فرقه اثبات نمیشود و همچنین، بخاطر تنگدستی وی، سرانجام موافقت میکنند که او در یک مدرسه ابتدایی مرکز، دوباره مشغول تدریس گردد…
اسناد زیر
