ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: اصفهان: توپونیم اصفهان با این ساختار فرمی و ظاهری و تلفظی در زبان دری- تاجیکی فاقد هرگونه معنا و مفهوم مشخص و معین می باشد . ویرانشهری ها نام “اصفهان” را از هر طرف که بخوانند و از هر طریقی که بخواهند آن را منتسب به دری_تاجیکی کنند قطعا در علم زبانشناسی به درِ بسته خواهند خورد چراکه مسیر آنها از اول اشتباه بوده و می باشد.
بدون شک،نام و آوازه اصفهان مدیون ترکان و حکومت های مقتدر سلجوقیه و صفویه ی تُرک می باشد. پان ایرانیستها خیلی دوست دارند که نام اصفهان را غیر تُرکی معرفی کنند ولی خورشید برای همیشه زیر ابرهای جعل و دروغ و جهالت و حماقت پان ایرانیست ها نخواهد ماند. به قطع یقین می توان گفت که جزء اول عنصر اصفهان یعنی ” آس / اس ” با نام قومی ترک به نام “آس/ آز” قرابت تاریخی و هویتی داشته و دارد. کما اینکه فرم ” آس / آز” را در ائتنوتوپونیم محتشم آذربایجان ( آس/آز + آر + بای+قان/ جان ” و همچنین در نام رود ” آراس = آر+آس ” نیز می بینیم.
عنصر تاریخی آس/ آز در معنا و مفهوم قوم آس در نام بسیاری از شخصیت ها و قهرمانان تاریخی و خاتون های تُرک نیز می بینیم مانند اسمیهان/ آسمیهان / نام مادر سلطان علاء الدین سلجوقی و آسبیخان/ آسبیهان و… با توجه به قانون تغییرات فونتیکی در لسان سماوی تُرکی تبدیل حروفی مانند “ب – م” و ” پ-ف” به یکدیگر از رایج ترین و پذیرفته ترین قانون زبان ترکی می باشد مانند توپونیم اسمیهان به اسبیهان و اسپیهان به اسفیهان
اگر ریشه و اصل لغت و املای صحیح اصفهان را به صورت آسبیهان کتابت نموده و آن را مرکب از عناصر ” آس/ اَس + بیَ +هان -یا – آس+پی+هان” باز تعریف کنیم در این صورت توپونیم ترکی ” آس بی هان = اس پی هان” چهره واقعی خود را نشان خواهد داد که “آس” در معنای نام قومی ترک و یا نام پادشاه نمود پیدا کرده که با عنصر ” بَی ” در معنای بیگ و بزرگ و و “هان” نیز همان “هان، خان،قان” قرابت و ارتباط زبانشناختی داشته که در نام بسیاری از سلاطین تاریخی تُرک نیز به وفور دیده می شود.
اگر بحث تاریخی جنگ ایرانیان و تورانیان را پیش بکشیم و با استناد به اشعار شاهنامه فردوسی مرز تاریخی توران را بازشناسی نماییم می بینیم که در شاهنامه فردوسی نیز جغرافیای ایران همان مرزهای امروزی افغانستان را شامل می شود. چنگ ایرانیان و تورانیان در واقع همان تجاوز آریایی ها از مرزهای شرقی و از کوههای هندوکش و افغانستان به شرق و مرکز ایران و دفاع تورانیان در مقابل تهاجم وحشیانه آریایی ها می باشد که به غلط جنگ تورانیان و ایرانیان در تاریخ مشهور شده است.
تجاوز هندوها به سرزمین تورانیان منجمله “آسبیهان/ اسبیهان/ اسمیهان/ اسپیهان= اصفهان” و ” قَرَمان/ گَرَمان / کَرَمان و نهایتا کرمان ” و… دیگر شهرهای تاریخی در مرکز ایران کنونی به مرور زمان بافت جمعیت آنها را تغییر داده ولی توپونیم ها و ائتنوتوپونیم کماکان صورت تُرکی خود را حفظ کرده اند. و از جمله دیگر توپونیم های تُرکی در مرکز ایران:
کاشان یا کُشان نام«طایفه از تورکان» – شهری در شمال غربی استان اصفهان
جوشقون با نام جعلی جوشقان ،یعنی«چابک سوار-در شمال شرقی استان اصفهان
آی_دوغمیش با نام جعلی زرین_شهر – شهری در غرب استان اصفهان
قره_آغاج – در جنوب غربی استان اصفهان
شهر سامان – در شرق استان چهار محال و بختیاری
شهر بُل_داش با نام بلداجی ، در شرق استان چهار محال و بختیاری
قوردکندی/ کُورد کند با نام جعلی شهر_کُرد
شهر بُلاغلی یا بلاغی با نام جعلی پاسارگاد – در شمال استان فارس واقع
آرتا کند با نام جعلی سپیدان- در شمال غربی استان فارس
شهر قره بلاغ – در مرکز استان فارس واقع
شهر خَلَج با نام جعلی خنج خلج نام یکی از طوایف تورک در جنوب استان فارس
شهر بایرام با نام جعلی بیرم در جنوب استان (فارس)
شهر اوز از ریشه کلمه اُغوز / اُوُز – در جنوب استان (فارس)
شهر آغاجاری (آغاج اری). در استان خورستان
