ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: در مقدمهی «بیانیه حقوق بشر» آمده است که اگر مرجعی برای رسیدگی به اعتراضات و شکایات افراد نباشد، توسل به خشم و خشونت از طرف آنها اجتناب ناپذیر است (نقل به مضمون). یعنی اگر والدین دانشآموزان اردبیلی مرجعی برای رسیدگی به اعتراض خوشان مییافتند، شاید سراغ شیشههای ساختمان ناحیه یک آموزش و پرورش آن شهر نمیرفتند. ولی از آنجا که امثال علی نیکزاد، صدیف بدری و میرکاظم موسوی گوشی برای شنیدن این شکایات ندارند و گوش مدیرکل آموزش و پرورش استان اردبیل را گرفته و توبیخش نمیکنند، مردم مجبور خواهند شد تا در آینده نزدیک گوش خود آنها را بگیرند.
روز چهارشنبه مدیرکل آموزش و پرورش استان اردبیل در اقدامی صددرصد غیرقانونی، دختران مدارس آن شهر را بدون اجازه و رضایتنامه والدین، در میدان عالی قاپوی اردبیل جمع کرد تا دختران شعار «ملت ما بیدار است، از فتنهگر بیزار است» سر دهند. ولی هزاران دختر خسته از این همه تبعیض، شعار «زن، زندگی، آزادی» سر داده، آسمان را بر سر کارگردان نمایش «بیدار است، بیزار است» خراب کردند.
نامردانی که خوابشان پریشان شده بود با باتوم به جان دختران افتادند و فجایعی به بار آوردند که قلم از شرحش عاجز است و وقتی خانوادههای معترض به مدیران مدارس اعتراض کردند که «شما به چه حقی فرزندان ما را به چنین مراسمی بردید»، پاسخگویی نبود و خانوادهها به سمت ساختمان ناحیه یک آموزش و پرورش رفتند. تعداد دختران مجروحی که به بیمارستان فاطمی اردبیل آورده بودند، بسیار زیاد بود و اخبار تایید نشدهای از مرگ یک دختر در بیمارستان فاطمی حکایت دارد. خوشبختانه یکی از دختران مدرسه زینبیه که به کما رفته بود، به هوش آمده است.
یکی از شعارهای زیبای اعتراضات اخیر، شعار «دشمن ما همینجاست، دروغ میگن آمریکاست» میباشد. دشمن ما علاوه بر حکومت شوونیست، رسانههای شوونیستی هستند که این حجم از اخبار آزربایجان را نادیده گرفته، زِر زیادی میزنند که آزربایجان کجاست؟ و نمیخواهند باور کنند که آزربایجان نه با اینها و نه با اونهاست.
جالب اینکه دشمن «حکومت» نیز در آمریکا نبوده، بلکه از رگ گردن به خودش نزدیکتر است. دشمن اینها مغز خراب خودشان و کودنهایی هستند که در ادارات کل نشستهاند و خودشان را مالک جان و مال و ناموس ملت دانسته، پشت سر هم از مردم اعتراف اجباری میگیرند که شما با ما هستید یا با آمریکا؟ و وقتی جواب «هیچکدام» میشنوند، مانند گرگ به جان مردم میافتند.
«ابراهیم رشیدی»
