ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: در حالی که با کاهش محدودیتهای اینترنتی پس از جنگ، روایتهای تازهای از داخل ایران منتشر شده، گزارش روزنامه گاردین از افزایش شدید بازداشتهای خشونتآمیز، شکنجه و مرگ در زندانهای رژیم جمهوری اسلامی پرده برمیدارد. بر اساس شهادت زندانیان سیاسی، روزنامهنگاران و فعالان حقوقی، نیروهای امنیتی در موجی از سرکوب پس از اعتراضات و درگیریهای اخیر، از ضربوشتم شدید و شکنجه تا محرومیت از غذا و مراقبت پزشکی استفاده کردهاند؛ موضوعی که سازمانهای حقوق بشری نیز آن را تأیید کردهاند.
متن کامل گزارش:
«آنها مرا آنقدر زدند تا بیهوش شدم»: گزارشهای رو به افزایش از بازداشتهای وحشیانه، شکنجه و مرگ در زندانهای ایران با کاهش خاموشی اینترنتی رژیم، شهادتهای زندانیان سیاسی و روزنامهنگارانی که در جریان سرکوبها از زمان آغاز جنگ بازداشت شدهاند، در حال آشکار شدن است.
نویسنده ایرانی، حمید آصفی، عصر روز ۵ مارس در خانه نبود که مأموران اطلاعات مسلح به آپارتمان او در تهران یورش بردند، در را با پتک و تبر شکستند و وارد شدند. پس از جستوجو در واحدهای مختلف ساختمان، نهایتاً هنگام بازگشت او به ساختمان با وی مواجه شدند.
آصفی در مصاحبهای کتبی با گاردین گفت یکی از مأموران «اسلحهاش را کشید، به من فریاد زد بایستم و قبل از اینکه فرصت واکنش داشته باشم، با قنداق سلاح ضربهای شدید به پشت گردن و ستون فقراتم زد و مرا به داخل آپارتمان کشاند».
او گفت وقتی درخواست حکم بازداشت کرد، شدت ضربوشتم بیشتر شد: «ضربات سنگین به دندهها، کلیهها، شقیقهها و پشت سرم وارد شد. آنقدر شدید بود که یکبار بیهوش شدم. وقتی به هوش آمدم، کتک ادامه داشت.»
این حمله علیه این مرد ۶۳ ساله پس از انتقال چشمبسته به بازداشتگاه نیز ادامه یافت؛ جایی که بازجو او را به امضای بیانیهای علیه سرکوب ژانویه و ارتباط با دولت اسرائیل متهم کرد.
او که این اتهامات را رد میکرد، در نهایت آزاد شد و به او گفته شد بازداشتش «اشتباه اداری» بوده است. اما آثار این ضربوشتم ادامه یافت: سه هفته بعد در بیمارستان بستری شد و MRI نشان داد خونریزی گسترده در مغزش وجود دارد.
او میگوید: «مرگ دیگر یک احتمال دور نبود؛ میتوانستم سایهاش را کاملاً روی صورتم حس کنم.»
آصفی تحت عمل جراحی قرار گرفت و در حال بهبود است، اما پرونده او بخشی از موج رو به افزایش گزارشهایی است که از ایران منتشر میشود، همزمان با کاهش محدودیتهای اینترنتی اعمالشده توسط حکومت. علاوه بر بازداشتشدگان اعتراضات ژانویه، شمار دیگری از زندانیان سیاسی و روزنامهنگاران نیز در سرکوب گسترده پس از آغاز جنگ بازداشت شدهاند. مصاحبه با بازداشتشدگان، خانوادهها و گروههای حقوق بشری تصویری کاملتر از ابعاد این سوءاستفادهها ارائه میدهد؛ از جمله شکنجه، ضربوشتم، گرسنگی و مرگ در بازداشت.
سازمان عفو بینالملل اعلام کرده است که از ۲۸ فوریه تاکنون موارد شکنجه و بدرفتاری با بازداشتشدگان را مستند کرده است؛ از جمله اعدامهای ساختگی با دار زدن نمایشی، قرار دادن اسلحه در دهان زندانیان، ضربوشتم شدید، آویزان کردن از دست و پا، سلول انفرادی طولانیمدت و محرومیت از غذا و مراقبت پزشکی.
در میان کسانی که در بازداشت دچار گرسنگی شدهاند، مهناز* ۲۳ سالهای است که شاهد تیراندازی با مسلسل به معترضان در اعتراضات محله هفتحوض در ۸ ژانویه بوده است.
او میگوید: «هرگز آن صحنه را فراموش نمیکنم. خون در خیابان جاری بود و ما برای نجات میدویدیم.»
اگرچه مهناز در جریان اعتراضات بازداشت نشد، اما چند روز پیش از اولین حمله آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه بازداشت شد.
او میگوید: «یورش آوردند، دستبند زدند و مرا به زندان قرچک بردند… گفتند به خاطر پستهای شبکههای اجتماعی ضدحکومتی بازداشت شدهام.»
به گفته او، بیش از دو هفته تحت بازجوییهای مداوم و بدون غذا و آب کافی قرار داشت.
او میگوید: «در دو هفته ۸ کیلو وزن کم کردم. بعضی شکنجهها کبودی نمیگذارند، اما تا همیشه با تو میمانند.»
