ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: روزنامهٔ فایننشال تایمز می‌گوید به اسنادی دست یافته که نشان می‌دهد روسیه با تأمین ۹۰ پرتابگر موشک هدایت‌شونده برای جمهوری اسلامی ایران موافقت کرده است.
این روزنامه روز پنج‌شنبه ۱۴ آبان گزارش داد که بر اساس برنامهٔ تولید یک شرکت بزرگ صنایع دفاعی روسیه در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، سفارش صادرات ۹۰ پرتابگر موشک قابل نصب روی بالگرد برای مشتری‌ای ثبت شده که با رمز «K-10» معرفی شده است.
فایننشال تایمز می‌گوید بررسی اسناد دیگر قراردادهای تسلیحاتی روسیه نشان می‌دهد که این رمز برای اشاره به ایران استفاده می‌شود.
سند مورد اشاره مربوط به نامه‌ای است که شرکت روسی «ویمپل»، از تولیدکنندگان تجهیزات موشکی، در ماه مه ۲۰۲۴ برای یک شرکت دیگر صنایع دفاعی روسیه فرستاده است. این سند را یک نهاد اطلاعاتی خصوصی اوکراینی در اختیار فایننشال تایمز گذاشته است.
بر اساس این سند، شرکت ویمپل خواستار تسریع تحویل قطعات دو نوع پرتابگر موشک شده و هشدار داده است که تأخیر در تأمین آن‌ها می‌تواند اجرای ۹ قرارداد را با مشکل مواجه کند.
در جدول تولید ضمیمهٔ نامه، سفارش ۹۰ پرتابگر از نوع APU-L برای مشتری «K-10» ثبت شده است. فایننشال تایمز برای شناسایی این مشتری به اسناد دیگری استناد کرده که از جمله در یکی از آن‌ها، مربوط به فروش هواپیماهای آموزشی و تهاجمی سبک یاک-۱۳۰، صراحتاً از عبارت «K-10، ایران» استفاده شده است.
با این حال، این روزنامه تأکید کرده که اسناد به‌دست‌آمده مشخص نمی‌کنند آیا پرتابگرهای سفارش‌داده‌شده در نهایت به ایران تحویل داده شده‌اند یا نه.
پرتابگرهای مورد اشاره برای استفاده از موشک‌های هدایت‌شوندهٔ روسی موسوم به LMUR یا «محصول ۳۰۵» طراحی شده‌اند. این موشک‌ها که قابلیت هدایت در طول پرواز و هدف قرار دادن اهداف متحرک را دارند، از سال ۲۰۲۲ در جنگ اوکراین به‌طور گسترده مورد استفادهٔ نیروهای روسیه قرار گرفته‌اند.
انتشار این گزارش در ادامهٔ مجموعه‌ای از افشاگری‌ها دربارهٔ گسترش روابط تسلیحاتی ایران و روسیه در سال‌های اخیر صورت می‌گیرد.
اسفند سال گذشته، فایننشال تایمز گزارش داده بود که حکومت ایران توافقی محرمانه به ارزش حدود ۵۰۰ میلیون یورو برای خرید ۵۰۰ سامانهٔ پرتاب موشک ضدهوایی «وربا» و دو هزار و ۵۰۰ موشک مرتبط با آن با روسیه امضا کرده است.
بر اساس آن گزارش، قرار بود تحویل این تجهیزات در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۹ انجام شود، هرچند احتمال تحویل زودهنگام شمار محدودی از سامانه‌ها نیز مطرح شده بود.
همکاری‌های نظامی تهران و مسکو به‌ویژه پس از آغاز تهاجم گستردهٔ روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ گسترش یافت. یکی از مهم‌ترین زمینه‌های این همکاری، تأمین پهپادهای ایرانی برای ارتش روسیه و انتقال فناوری ساخت آن‌ها بود.
