ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
«وحیده کریمی»، همسر «سیامک میرزایی» فعال آزربایجانی محبوس در زندان اردبیل، در دلنوشتهای از سالهای دوری، تنهایی و خاطرات مشترکشان نوشته است.
کریمی در بخشی از نوشته خود با اشاره به اینکه خاطرات، عکسها، کتابها، فیلمها و یادداشتهای روزانه مشترکشان را نیز نیروهای امنیتی از او گرفتهاند، مینویسد: «سندن منه هئچ بیر ایز بوراخماییبلار»؛ با این حال تأکید میکند که هیچکدام از این خاطرات از ذهن و قلب او پاک نشدهاند.
او در ادامه، یادآوری خاطرات سیامک را با مفاهیمی چون وطن، آزادی و دموکراسی پیوند داده و از دلتنگی، عشق، غربت و آرزوهای سرکوبشده خود سخن گفته است.
متن کامل دلنوشته:
«سنلی گونلر، هرگون یوخو کیمی گؤزومون اؤنوندن گلیب كئچیر.
منه هر زامان آیریلیق لار، یالنیزلیقلار، اوزاقلیقلار پای دوشوب.
سنینله چوخ زامان خیاللاردا دولاشدیم، بلکه ده آلین یازیم بودور.
بیلمیرم بیزمی حایاتی یاشامادیق، حایات می بیزی یاشامادی؟
بیلیرسن سئوگیلیم، سنله برابر آنیلاریمیزی، یورورکن دینله دیییمیز ماهنیلاریمیزی، اوخودوغوموز کیتابلاری، برابر چکدیییمیز شکیللری، فیلیملری، یازدیغیمیز گونده لیکلریمیزی ده آپاریبلار.
سندن منه هئچ بیر ایز بوراخماییبلار.
منی، سنلی یاشاتماق ایستهمهییبلر. سانماییرلار سنین قوخون، توخوندوغون هر شئی، آتدیغین هر آددیمین منیم اورییمده دیر.
من او آنلاری اوخشارکن یاشاییرام.
سنی دوشوندوکجه ده وطنی، اؤزگورلوک، دموکراسی نی یاشاییرام.
هر زامان دئدیییم کیمی اؤزلملر، يالنيزليقلار، سنلى سنسيز گونلر، سئوگی، گؤزلليك، سورگون، غربت و دویونجادا باسدیردیغیم آرزولار بیر یانا – وطن سئوگیسی بیر یانا.»
گفتنی است، سیامک میرزایی روز ۷ تیرماه ۱۴۰۵ به همراه علی واثقی و عسگر اکبرزاده توسط نیروهای امنیتی در اردبیل بازداشت شد. بر اساس گزارشهای منتشرشده، پس از بازداشت، اتهامهایی از جمله «عضویت در گروههای غیرقانونی» و «تبلیغ علیه نظام» به این سه فعال آزربایجانی نسبت داده شد و پرونده آنان در مراجع قضایی پیگیری شده است.
میرزایی همچنان در زندان اردبیل محبوس است و دلنوشته اخیر همسرش، بار دیگر تصویری از هزینههای انسانی و خانوادگی سالهای بازداشت و دوری این فعال آزربایجانی را پیش چشم افکار عمومی قرار داده است.
