ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: تصویری که این روزها از یک خرس مادر و دو تولهاش در محدوده معدن سونگون منتشر شده، شاید بیش از هر گزارش کارشناسی، واقعیت تلخ قاراداغ را روایت میکند. حیواناتی که روزگاری در زیستگاه طبیعی خود زندگی میکردند، امروز ناچارند در سایه ماشینآلات سنگین، انفجارهای معدنی و گسترش بیوقفه فعالیتهای صنعتی سرگردان شوند.
بیش از سه دهه است که معدن مس سونگون در قلب جنگلها و زیستبوم ارزشمند قاراداغ فعالیت میکند. در این سالها میلیاردها دلار ثروت از دل کوههای منطقه استخراج شده، اما پرسش اساسی همچنان بیپاسخ مانده است: سهم طبیعت قاراداغ از این ثروت عظیم چه بوده است؟
جنگلها کوچکتر شدهاند، زیستگاهها تکهتکه شدهاند و حیات وحش هر روز بیش از گذشته به حاشیه رانده میشود. اکنون حضور یک خرس مادر با دو تولهاش در نزدیکی محدودههای معدنی، بیش از آنکه یک اتفاق عادی باشد، شبیه اعتراضی خاموش از سوی طبیعت است؛ اعتراضی به توسعهای که گاه محیط زیست را نه بخشی از سرمایه منطقه، بلکه مانعی بر سر راه استخراج بیشتر میبیند.
قاراداغ فقط یک معدن نیست؛ میراث طبیعی، تاریخی و زیستی آزربایجان است. اگر قرار باشد توسعه به بهای نابودی زیستگاهها و کوچ اجباری حیات وحش تمام شود، باید پرسید آیا این همان توسعهای است که برای آینده منطقه در نظر گرفته شده است؟
شاید خرس مادر و تولههایش امروز با زبان بیزبانی این پرسش را مطرح میکنند؛ آیا در میان انبوه سودها و آمارهای تولید، هنوز جایی برای حق حیات طبیعت باقی مانده است؟
