ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: شهر دندی در استان زنجان، در چند قدمی بزرگترین معدن سرب و روی خاورمیانه قرار دارد؛ معدنی که سالانه بیش از ۱۵۰۰ میلیارد تومان حقوق دولتی به خزانه ایران واریز میکند. اما سهم واقعی مردم آذربایجان از این ثروت عظیم، تنها محرومیت، جادههای مرگ، بیمارستانهای خالی و پروژههای نیمهتمام است.
علیرضا شعبانی، عضو شورای اسلامی شهر دندی در گفتوگو با خبرنگار مهر اعلام کرد:
طبق ماده ۱۴ قانون معادن، ۱۵ درصد از حقوق دولتی باید به استان محل معدن بازگردد و بر اساس ماده ۴۳ برنامه ششم توسعه نیز یک درصد از فروش معادن باید صرف توسعه همان منطقه شود. با این حال، از سهم سالانه حدود ۴۰۰ میلیارد تومان مردم منطقه، تنها ۱۰۰ میلیارد تومان پرداخت شده و در سه سال گذشته مجموعاً فقط ۱۰۳ میلیارد تومان به دندی و ماهنشان اختصاص یافته است.
محور دندی – زنجان و مسیرهای منتهی به معدن، بهعلت تردد روزانه صدها کامیون سنگین، به جادهای خطرناک و پرتصادف تبدیل شده است. آسفالت فرسوده، عرض کم، نبود علائم ایمنی و روشنایی شبانه، این راهها را به کابوسی برای مردم بدل کرده است. با وجود مکاتبات فراوان، اقدامی جدی برای بهسازی این مسیرها انجام نگرفته است.
پروژه احداث پل ورودی دندی بیش از ۱۲ سال است که نیمهتمام مانده و تنها نصب عرشه آن باقی مانده است. این بلاتکلیفی نهتنها موجب نارضایتی عمومی شده بلکه به حوادث متعدد نیز انجامیده است.
با وجود میلیاردها تومان ثروت معدنی، دندی حتی یک بیمارستان مجهز ندارد. نبود امکانات حیاتی همچون سیتیاسکن، ICU و آزمایشگاههای تخصصی مردم را وادار کرده برای ابتداییترین خدمات درمانی راهی زنجان یا شهرهای اطراف شوند.
مردم دندی و ماهنشان همچنین خواستار استفاده از نیروهای بومی متخصص در معدن انگوران هستند، اما ظرفیت عظیم انسانی منطقه سالهاست نادیده گرفته شده و فرصتهای شغلی در اختیار غیر بومیها قرار میگیرد.
معدن انگوران تنها یکی از مظالم بی شمار سیاست اشغال و استثمار حاکمیت فارس محور بر علیه ملت تورک آذربایجان جنوبی میباشد.
ویدئو:
