
گادتب: چند روز پیش، دادگاه مرا بهدلیل افشاگری دربارهی آلایندگی کارخانه کاوهسودا و انتقال پسابهای سمی این مجموعه به دریاچه اورمیه به جزای نقدی محکوم کرد. اتهام من فقط این بود: دفاع از مردم، حقابه کشاورزان، محیط زیست و حیات دریاچهای که نفسهای آخرش را میکشد.
اما درست چند روز پس از این محکومیت، همان دستگاه قضایی که باید بیطرف و مدافع حقوق عمومی باشد، در کنار سرمایهداران ایستاد:
رئیس دادگستری آزربایجان شرقی، دادستان استان و شهرستانهای همجوار، فرماندار و شهردار بناب،!
همگی در مراسم افتتاح «انتقال پسابهای کاوهسودا به دریاچه اورمیه» و «نیروگاه خورشیدی ۳۰ مگاواتی اختصاصی این کارخانه» حضور پیدا کردهاند! در واقع همزمان برای پوشاندن این فاجعه، پروژهای به نام نیروگاه خورشیدی افتتاح میشود؛ بر اساس گزارشها فاز اول آن تنها ۱.۵ تا ۳ مگاوات برق تولید میکند، در حالی که تبلیغ «۳۰ مگاوات» را علم کردهاند. هدف اصلی این نیروگاه هم نه مردم منطقه و نه جبران خسارت محیطزیستی، بلکه تأمین برق مصرفی خود کارخانه است.
آیا میتوان با چند پنل خورشیدی چهرهی تخریب محیطزیست و انتقال پساب به دریاچه اورمیه را سفید کرد؟ مردم ما سزاوار «حقیقت» هستند، نه تبلیغات. جالبتر اینجاست که برای فریب افکار عمومی، اسم این پسابهای سمی را «شورآبه» یعنی «آب شور» نامگذاری کردهاند؛ واژهای که قرار است آلایندگی و خطرشان را پشت ظاهر بیضرر و خنثی پنهان کند.
۱- به جای آنکه از حقوق مردم دفاع شود، از پروژهای رونمایی شد که تخریب محیط زیست را با نام «توسعه پایدار» تطهیر میکند.
۲- همان مقاماتی که باید جلوی آلایندگی و غارت منابع را بگیرند، امروز با لبخند در کنار متهم اصلی ایستادهاند.
پیام این تضاد رفتاری شبه مسئولین روشن است:
فعالان اجتماعی و زیستمحیطی به جرم حقیقتگویی محاکمه میشوند، و الیگارشی اقتصادی با پاداش و همراهی مقامات، پسابهای سمی را مستقیم به دریاچه اورمیه میفرستد.! این همان واقعیتی است که باید گفته شود: عدالت در برابر قدرت له شده و مردم تنها گذاشته شدهاند.!
«سعید مینایی» – ۱۴۰۴/۶/۱۷
ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی