ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: روز دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴، هدایتالله فرزادی، رئیس زندان اوین، با استقرار نیروهای گارد ویژه مسلح در بند ۴ این زندان، طرحی خطرناک و پرمخاطره برای انتقال اجباری بیش از ۴۰۰ زندانی سیاسی به زندان تهران بزرگ را آغاز کرده است.
این اقدام، با تهدید، ارعاب و در مواردی اعمال فشار فیزیکی همراه بوده و موجب وحشت گسترده در میان زندانیان و نگرانی شدید خانوادهها و نهادهای حقوق بشری شده است.
زندان تهران بزرگ، که پیشتر به دلیل شرایط غیرانسانی، ازدحام بیش از حد، دسترسی ناکافی به خدمات پزشکی و نبود زیرساختهای ایمنی مورد انتقاد شدید قرار گرفته، فاقد استانداردهای حداقلی برای نگهداری زندانیان عادی است، چه رسد به زندانیان سیاسی که در شرایط ویژه نیازمند مراقبت و تضمینهای حقوقی و قضایی هستند.
سابقهی سرکوبگرانهی رئیس زندان اوین، همراه با استقرار نیروهای ویژه و مسلح، احتمال وقوع خشونت گسترده، استفاده از زور و نقض فاحش حقوق بشر در جریان انتقال زندانیان را به شدت افزایش داده است.
در واکنش به این تحولات، سازمان عفو بینالملل هشدار داده است:
«مقامات جمهوری اسلامی موظفاند فوراً زندانیان سیاسی را که برخلاف موازین بینالمللی حقوق بشر در بازداشت هستند، آزاد کنند و در شرایط جنگی، با انتقال فوری زندانیان از مناطق در معرض خطر، امنیت جانی آنان را تضمین نمایند. بهعلاوه، نیروهای امنیتی و گارد زندان هیچگونه مجوز قانونی یا اخلاقی برای استفاده از اسلحه یا خشونت فیزیکی علیه زندانیان مضطرب و بیپناه ندارند.»
این اقدام در شرایطی صورت میگیرد که اخیراً، بخشهایی از زندان اوین در جریان حملات منتسب به اسرائیل بهشدت آسیب دید و نگرانیها در خصوص جان صدها زندانی، بهویژه زندانیان زن و سیاسی، به اوج رسیده بود.
