ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: آذربایجان جنوبی هر روز بیش از گذشته با بحران کمآبی و خشکسالی دستوپنجه نرم میکند. خشک شدن دریاچهها و تالابهای این منطقه، بهویژه دریاچه اورمیه، پیامدهای زیستمحیطی و بهداشتی گستردهای در پی داشته است؛ از افزایش بیماریهای تنفسی ناشی از ریزگردهای نمکی گرفته تا تهدید معیشت و مهاجرت اجباری هزاران نفر از ساکنان منطقه.
به گزارش “صفحه اطلاع رسانی عباس لسانی”، با وجود این شرایط، سیاستهای کلان مدیریت منابع آبی کشور در مسیری متفاوت پیش میروند. در حالی که بحران آب آذربایجان به مرحلهی هشدار رسیده، پروژههای عظیم انتقال آب دریا با صرف هزاران میلیارد تومان به استانهای مرکزی و کویری همچون اصفهان، سمنان، کرمان و تهران اختصاص یافتهاند.
تازهترین نمونه این روند، طرح انتقال آب با مشارکت شرکت فولاد مبارکه اصفهان است که با سرمایهگذاری بیش از ۳۵ هزار میلیارد تومان اجرا شده و پیشبینی میشود سالانه حدود ۳۰ میلیارد مترمکعب آب منتقل کند. هدف اصلی این پروژه کاهش وابستگی صنایع اصفهان به زایندهرود عنوان شده است.
این در حالی است که تنها یک سال از پایان ابرپروژه هزار کیلومتری انتقال آب به اصفهان گذشته و همزمان خبر آغاز عملیات انتقال آب از خلیج فارس به تهران نیز منتشر شده است. بدین ترتیب، انتقال آب به صنایع اصفهان سومین طرح بزرگ در مسیر انتقال آب به استانهای مرکزی محسوب میشود.
در مقابل، مردم آذربایجان تنها با پیامدهای انسانی و زیستمحیطی خشکسالی رها شدهاند. سیاستهای موجود کمترین توجهی به پیامدهای اجتماعی و انسانی این بحران نشان نمیدهد و آذربایجان را در تبعیضی تاریخی نگه داشته است.
بحران آب در آذربایجان امروز دیگر صرفاً یک مسئله زیستمحیطی نیست؛ بلکه به بحرانی اجتماعی و انسانی تبدیل شده است. عدالت آبی و توجه به حقوق برابر همهی مناطق کشور، مطالبهی اصلی مردم آذربایجان است و بیتوجهی به آن میتواند آیندهی منطقه و حتی امنیت ملی را با تهدیدی جدی روبهرو کند.
در نتیجهی همین بیتوجهی، دریاچه پری در استان زنجان و رودخانه بالیقلیچای در استان اردبیل عملاً خشک شدهاند و دریاچه اورمیه نیز در وضعیتی اسفناک قرار دارد.
