ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: یکی از دبیران قدیمی مشکین که با غلامحسین ساعدی نیز رفاقتی داشت، در یکی از خاطره‌هایش می‌گفت: در راه مغان- خیاو چوپانی ما را به صرف ناهار دعوت کرد، چوپان وقتی نان را از چانتای خودش خارج می‌کرد، کتابی نیز دیده شد که کتابِ یکی از داستانهای صمد بهرنگی بود. غلامحسین ساعدی در حالی که به کتاب خیره شده بود، گفت: صمد مرد.
وقتی علت را پرسیدم، گفت: اگر عمق تاثیر صمد به حدی رسیده که کتابش را در خورجین چوپانی می‌بینی، او را زنده نمی‌گذارند.
مثل اینکه ساعدی اشتباه کرده و حق با اوختای بوده که صمد نمی‌میرد. صمد هنوز زنده است و کتابش در همان مغان و در میان گل و لای سیل گرمی دیده می‌شود:
دوشمن طعنه وورسا صمد هاردادیر؟
الیمی سینه‌مه چالیب دئیه‌رم،
صمد کؤنلومده‌دیر، اوره‌ییمده‌دیر.
دؤیوشور اؤلسه‌ده دؤنمز ائلیندن.
سؤیله‌ین گئده‌جک، سؤزو قالاجاق،
عدالت ناغیلین ائل دوغرولداجاق،
ظولم ائوی عدل ایله برباد اولاجاق،
صمدی قارشی دا گؤره‌جک دوشمن.
بو بیر ناغیلدیر کی ائللر سؤیله‌یر،
بیری سسدن دوشسه، او بیری دئیَر،
ناغیلچی دایانار،سؤز دوام ائدر،
ائل اوچون یاشایار بوردا بسله‌نن.
