ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: خلاصه ای از مقاله وزین”پارسیان؛ قوم مفقوده در ایران” به قلم استاد ارجمند،محقق گرانقدر و مؤلف مشهور آذربایجان جناب آقای دکتر_حسین_فیض_الهی_وحید:
بعضی از به اصطلاح مورخین “پارس” ها را از شاخه نژاد موهوم و مجعولی بنام” آریایی” می دانند! در صورتیکه محمد تقی ملک الشعرای بهار” در کتاب “سبک شناسی” معتقد است که آنها قومی” بی تمدن و فاقد خط ” بودند. او می نویسد که آنها “غالبا مردمی بیابانی و چوپان و برزیگر بیش نبودند و از خود خط و ادبیات و فرهنگ و آداب شهرنشینی نداشتند( سبک شناسی یا تاریخ قطور نثر فارسی، جلد اول،دانشگاه تهران، انتشارات خودکار: 59 )
این قوم مجعول وقتی بابل را تسخیر کردند گویا پایه شناهنشاهی خود به نام هخامنشی ” را گذاردند و بعلت اینکه فاقد” خط و ادبیات و آداب شهرنشینی” بودند مظاهر تمدنی سومری، آشوری، آکدی، ایلامی، بابلی، مصری، اورارتویی و مادی را تقلید کردند و به سبک آنها اماکن فرهنگی برای خود ساختند. آنها چون فاقد کُتُب و قومی مقلد بودند لذا در کتیبه های خود به سبک پادشاهان اورارتویی سخن گفتند و خود را ” شاه شاهان” می خواندند.”(جامعه بزرگ شرق، پروفسور دکتر شاپور رواسانی،استاد دانشگاه ادینبورگ آلمان، نشر شمع، تهران، بهار 1370: 322)
سعدی در “بوستان ” خود حکایتی نقل می کند که سیاحی از “سواحل دریای عمان” به سیاحت پرداخته و در این سیاحت ” عرب و تُرک و تاجیک و روم” را می بیند ولی از “فارس و قوم فارس” در عرض این وسعت جغرافیایی کسی را نمی بنید و معلوم می شود گه ” قوم فارس، قوم مفقوده در فلات ایران” بوده است که سیّاح فوق الذکر در خاورمیانه بدین بزرگی آنها را جزء اقوام مطرح نمی بیند.
سعدی می گوید:
ز دریای عُمان برآمد کسی
سفر کرده هامون و دریا بسی
عرب دیده و تُرک و تاجیک و روم
زِ هر جنس در نفس پاکش علوم
(بوستان سعدی شیرازی، تصحیح محمد علی فروغی، خط نستعلیق اسماعیل نژادفرد لرستانی)
این ابیات نشان می دهد این سیّاح و توریستِ برّ و بحر و بیابان و خیابان دیده که سفرهای بسیاری هم کرده بود ملل عرب و تُرک و روم و تاجیک را در کنار هم دیده ولی قومی را که طبق توهّمات اخیر، خودشان را در ستاره ثریا می بینند در این فلات ایران ندیده است. عجبا اگر آنها در کنار اقوام بالا نبودند پس در زمان سعدی و قبل آز آن در کجا بودند؟ در ثریا؟ که حالا ادعا دارند: ما تاریخ 2500 ساله داریم، شما مهاجرین و ما انصار!!! و ایران را ماییم بنیانگذار و نگهدار! به قول حامد کرزای رئیس جمهور سابق افغانستان:” دزدی هم حد دارد.”
به هر حال ” عنصری ” نیز که شاعر دربار غزنوی بوده و به همراه سلطان محمود غزنوی در جنگهای مهم این سلطان تُرک شرکت داشته در قصیده ای ضمن شمردن مللِ مطرح و حاضر در لشگر سلطان محمود غزنوی هیچ نامی از فارس نمی برد. گویا این قوم نه تنها در زمان سعدی بلکه صدها سال قبل از سعدی هم در زمان غزنویان نیز “مفقود” بوده اند. عنصری می گوید:
ایا شنده به هنرهای خسروان به خبر
بیا زِ خسرو مشرق عیان ببین تو هنر
زِچین و ماچین یک رویه تا لب جیجون
زِ تُرک و تاجیک و زِ تُرکمان، غُز و خَزَر
(دیوان ابوالقاسم حسن ابن احمد عنصری، به اهتمام دکتر یحیی قریب، مرکز فروش کتابخانه ابن سینا، تهران، تیرماه 1341 صص111-107 )
امیرافشار افشاری
