ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: وقتی دانش آموز ابتدائى روستا بودم ، معلم تکلیف کرده بود ترکی حرف نزنیم؛مدیر هم بچه ها را به هم گمارده بود تا مواظب هم باشیم.
آنروز خطای دانش آموز ، تنبیه دانش آموزی داشت. و پدر و مادر ، به رغم میل باطنی ،باید به این دستور پایبند می شدند!
ما باید زبان ترکی را کنارمی گذاشتیم وبه فارسی می چسبیدیم ،وچسبیدیم تااینکه درخانه خودمان ،در دل روستا هم فارسی حرف زدیم!
به شهر هم که کوچ کردیم ، شهری بودن خودمان را با فارسی صحبت کردن دراندرون خانه ،صحه گذاشتیم.
امروز بچه های ما ، درست است که ترڪ زاده اند، اما ترکی نمی دانند. وخود ما هم، ترکی را جز درحد محاوره کوچه بازار نمی دانیم ؛و آنچه هست ،مغلطه ای از ترکی فارسی است که همه چیز هست جز ترکی!
ما ناخواسته وندانسته ،ترکی را تحریف کردیم وتیشه به یک ثروت بومی محلی خود زدیم!
روزی دردانشگاه كینشازای کنگو ،وقتی هیئتی ترک تبار،به مراسم ملی ما وارد شد ، بی آنکه به مترجم نیاز داشته باشم به گروه به ترکی خیرمقدم گفتم ؛همه تعجب کردند وبیشتر ازهمه فرزندان خودم که درمجلس بودند!
پسربزرگم پس ازمراسم ،و وقتی باگروه ترکیه ای مصافحه ومفاهمه صمیمانه ومشتاقانه داشتم ،گفت :کاش من هم ترکی بلد بودم!
درخبرها خواندم که زبان ترکی خراسان شمالی ،در حال انقراض است.مرگ یک زبان یعنی مرگ یک فرهنگ!
وفرهنگ یعنی میراث ،دارائى واندوخته صدها سال تلاش ومجاهده پیشنیان!
مدارس ،خانواده و رسانه های دیداری وشنیداری ،این زبان شیرین را ازمرگ نجات دهند!
نجات یک زبان نجات یک فرهنگ است.
ترکی بخشی ازهویت خراسان شمالیست؛ مثل شناسنامه!
