
گادتب: واقعیت و حقایق تاریخی روشنتر و اظهر من الشمس_تر از آن هستند که عده ای بخواهند خورشید حقیقت را در زیر ابرهای جعل، تحریف، تغییر و دروغسازی مخفی کنند تا بر ای دلخوشی داشناک های ارمنی هم که شده “ارمنستان جعلی و متجاوز ” را خطوط قرمز خود اعلام نمایند. کافیست چشمان پان ایرانیستی و گوش نارسیستی خود را باز و دهن فاشیستی خود را ببندیم تا صحبت های #مودس_کالروس ( سردبیر آژانس خبری رگیون روسیه ) را ببینیم و بشنویم و بخوانیم تا همچنان ” صُمُّۢ بُكۡمٌ عُمۡيٞ فَهُمۡ لَا يَفقهونَ” بر طبل حمایت از اشغالگر نکوبیم.
سخنان مودس کالروس، سردبیر آژانس خبری رگیون روسیه که همیشه به طرفداری از ارامنه شهره بود چنین گفته است: ارامنه نباید فراموش کنند که اگر روسیه نبود آنها را هیچ کس در مقابل همسایگانشان محافظت نمیکرد. او در پاسخ به اعتراضات ارامنه علیه روسیه فقط با یادآوری تاریخ اکتفا کرده است. ارامنه در سایه جنگجویان بزرگ روسیه در قرن نوزده صاحب دولت و پایتخت شدند. آنها وقتی در صحرای سوریه زندگی می کردند حتی قادر نبودند با برگ درخت انگور قیمه هم درست کنند، به طوری که آنها در آنجا نه با انگور و نه با قیمه آشنا بودند به جای اینها در آنجا فقط تفاله شتر فراوان بود که برای به پا کردن آتش به کار می رفت.
ژیرنوفسکی نماینده روسیه بی خود نگفته بود که ارامنه اگر گاز روسیه را نمی خواهند بروند و تفاله شتر بسوزانند. ارامنه برای از بردن تاریخ اسلام و مسلمانان از ایروان کاخ سردار را نابود کردند. برای مشخص کردن تاریخ ملتی به آثار ادبی آن اشاره میکنند ولی در ارامنه چنین چیزی وجود ندارد. حتی آشپزی خود را از ترکها اخذ کرده اند بدون اینکه اسامی آنها را تغییر بدهند. مثلا: لوله کباب، باستیرما، بوزباش، دولما، کباب، دوشبره، پیتی (آبگوشت).
همانطوری که از اسناد تاریخی بر می آید قدمت ایروان 500 سال است. و آن فقط به کمک روسیه در سال 1918 به پایتختی ارمنستان تبدیل شد. تا آن تاریخ ایروان مرکز خان نشینی ایروان بود. در تاریخ هنوز هیچ امپراتوری به نام ارمنستان وجود نداشته است. اگر تا قبل از 1918 دولتی ارمنی در اینجا وجود داشته چرا مورخین تا کنون نتوانستند درباره گم شدن آن اطلاعاتی بدست آورند؟! آنها تا قرن 19 تا زمانی که خاچاتور آبویان به عرصه برسد هیچ نویسنده ای نیز نداشتند.
قریب یک قرن مامورین دولت ارمنستان به مردم ارمنی تلقین کرده اند که ما ملت عاقلی هستیم. ولی خودشان پا به فرار گذاشته اند و از روسها خواهش می کنند تا مرزهای آنها را حفظ کند. ولی در روسیه نسخه های خطی سوزانده نمیشود و این را باید همیشه به ارامنه یادآوری کنیم که بار دیگر جهان را به خودشان نخندانند.
ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی