
گادتب: یادداشتی بر بیانیه اخیر 120 روشنفکر ایرانی برای پایان جنگ قره باغ
یکصد و بیست روشنفکر بالاخره سکوتشان را شکستند و خواهان توقف جنگ در قاراباغ شدند.
ظاهر قضیه این است که صد و بیست روشنفکر صلحجو و خوشقلب که از جنگ خوششان نمیآید و عاشق صلح هستند’ با یک کار نمادین نشان دادهاند که چقدر صلح برایشان مهم است’ اما این فقط ظاهر قضیه است.
واقعیت این است که یک کشور اشغالگر دقیقا در جلوی چشمان این اساتید بیست درصد از خاک قانونی یک کشور را سی سال است اشغال کردهاست’ یک میلیون زن و کودک و پیر و جوان را از خانه و کاشانه خود آواره کرده’ دهها هزار انسان بیگناه را شهید کرده’ شکم زن حامله را دریده و نوزاد متولد نشده را مثله کرده … همه این اتفاق در مقابل چشم این اساتید اتفاق افتاده و با سکوت خفتبار این اساتید همراهی شدهاست.
پس از سی سال آوارگی’ همان ملت تحت ستم برای پس از ناامیدی از ساز و کارهای بینالمللی برای بازپس گیری خانه و کاشانه خود کمر همت بسته و در میدان نبرد دست بالا را دارد. و هر روز خبر آزادی بخشی از اراضی اشغال شدهاش دل آزادگان جهان را شاد و زخم وجدانهای بیدار را التیام میبخشد.
آن روزی که باید بر علیه اشغالگری ارمنستان فریاد میزدید’ سکوت کردید’ حتی همکیشان اشغالگران زبان به اعتراض گشودند و شما سکوت کردید.
امروز اشغالگر به زانو درآمده و شما به یکباره تقاضای توقف جنگ میکنید و نیک میدانید این تقاضا در واقع نه تقاضای توقف جنگ، بلکه تقاضای توقف پیروزیهای ملت ظفرمند آذربایجان برعلیه اشغااگری ارمنستان است.
پ.ن: ارمنستان یک بار مرتکب جنایت شد’ آنهم زمانی که دست به آن #اشغالگری_احمقانه زد. شما [دانسته یا ندانسته] دوبار جنایت کردید: یکبار با #سکوت خفتبارتان در هنگامه اشغال و اشغالگری و اینبار با #فریاد مزورانهتان برای توقف #آزادی از اشغال و اشغالگری.
پ.ن دوم: سی سال دیگر کردید. #یکصدوبیست_روشنفکر_ایرانی
– دهم آبان نود و نه
ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی