ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: فرزانه قرهحسنلو، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، در پی انتشار فایل صوتیای که در آن از شرایط غیرانسانی زندان و وضعیت همبندیهای خود سخن گفته بود، از حق تماس تلفنی و ملاقات حضوری با خانواده محروم شده است. این محدودیتها، بنا بر گزارش منابع حقوق بشری، به دستور مسئولان زندان و در راستای اعمال فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی زن اعمال شدهاند.
به گزارش جمعیت حقوق بشر آذربایجان ارک به نقل از ایرانوایر، این محرومیتها تا پایان مرداد ۱۴۰۴ ادامه خواهد داشت و خانم قرهحسنلو برای مدت یک ماه از تماس تلفنی نیز محروم شده است. آخرین ملاقات حضوری او با خانواده، در تاریخ ۷ فروردین ۱۴۰۴ انجام شده بود.
فرزانه قرهحسنلو پیشتر بهطور غیرقانونی به «حبس در تبعید» محکوم شده؛ مجازاتی که نه در قوانین جزایی ایران تعریف شده و نه مبنای حقوقی روشن دارد. به گفته نهادهای حقوق بشری، این مجازات و نیز محرومیتهای اخیر، در تضاد با اصول بنیادین حقوق بشر و تعهدات بینالمللی ایران قرار دارند.
مطابق قاعده ۳۷ از «قواعد حداقلی سازمان ملل برای رفتار با زندانیان» و ماده ۹ آییننامه اجرایی سازمان زندانهای ایران، ارتباط زندانی با خانواده، از طریق تماس و ملاقات، یکی از حقوق مسلم و غیرقابل نقض است. اعمال مجازات فراقانونی برای استفاده از حق بیان، نقض ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی محسوب میشود که ایران یکی از کشورهای عضو آن است.
همچنین، دور نگهداشتن زندانی از محل سکونت خانواده، برخلاف قاعده ۵۹ استانداردهای سازمان ملل و اصل کرامت انسانی است. افزون بر آن، اعمال فشار خاص بر زندانیان زن میتواند مصداق تبعیض جنسیتی تلقی شود و در تعارض با اصول مندرج در کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان (CEDAW) قرار گیرد.
فرزانه قرهحسنلو و همسرش، دکتر حمید قرهحسنلو، از بازداشتشدگان مراسم چهلم جاویدنام حدیث نجفی در آبان ۱۴۰۱ هستند که ابتدا به اعدام و ۲۵ سال زندان محکوم شده بودند؛ احکامی که در دیوان عالی کشور نقض و تعدیل شد.
محرومیت فرزانه قرهحسنلو از ابتداییترین حقوق خود، نمونهای آشکار از رفتار سرکوبگرانه جمهوری اسلامی علیه زندانیان سیاسی و بیتوجهی مستمر به تعهدات حقوق بشریاش در سطح داخلی و بینالمللی است.
