ادتاج اتحادیه دمکراتیک ترک آذربایجان جنوبی
گادتب: در دهههای اخیر با توجه به رشد جمعیت و منابع محدود آبی، توسعه اقتصادی مبتنی بر کشاورزی رفته-رفته به ابر چالشی پیش روی ملت آذربایجان تبدیل گردیده و عدم توجه به این مسئله و نبود برنامه مدون از سوی دولت و مسئولین امر علاوه بر ایجاد بحران معیشتی میتواند فجایع زیست محیطی غیرقابل تصوری را به دنبال داشته باشد
به گزارش”صفحه اطلاع رسانی عباس لسانی”، عدم رشد و توسعه زیرساختهای صنعتی جهت اشتغال جوانان در بخش صنعت، کشاورزی و باغداری سنتی و نبود مکانیزاسیون مناسب کشاورزی ، نگرش و سیاستهای تبعیض آمیز حکومت در مواجهه با مطالبات و نیازهای اقتصادی ملیتهای غیر فارس به خصوص ملت آذربایجان و عدم رسیدگی به مشکلات کشاورزان به همراه رشد جمعیت طی دهه های اخیر سبب گردیده که مردم در مناطق مختلف آذربایجان مجبور به امرار معاش از طریق کشاورزی گردند کشاورزی که زیانده بوده و کاهش ذخایرآبی و به تبع آن بحران های زیست محیطی را در پی داشته است.
کشاورزان و باغداران آذربایجانی سالهاست به دلیل سوء مدیریت از سوی دولت با نظارت جهاد کشاورزی به کشت محصولات آببر و پرهزینه روی آورده اند که این امر علاوه بر ازبین بردن منابع آبی سودی نیز برای کشاورزان و باغداران آذربایجانی نداشته است.
در این میان گسترش توسعه باغات و کشت محصولات پر آب بر در حوزه آبخیز دریاچه اورمیه و نبود ارادهای از سوی دولت و کار گروه نجات دریاچه اورمیه جهت بهبود مکانیزاسیون کشاورزی و اصلاح الگوی کشت و آبیاری یکی از عوامل اصلی تسریع خشکی کامل دریاچه اورمیه می باشد.
در روزهای اخیر سلمان ذاکر نماینده اورمیه در مجلس شورای اسلامی ایران گفته است امسال یک میلیون تن سیب ممتاز در سردخانه های استان آذربایجان غربی مانده و در حال فاسد شدن است و مطابق محاسبات موسسه تحقیقات آب برای تولید یک میلیون تن سیب باید سالانه ۲۷۰ میلیون متر مکعب آب به سمت باغات رها کنیم؛ با این حجم از آب میتوان طی ۱۰ سال دریاچه اورمیه را احیا کرد.
پیشتر پیمان حصادی مجری طرح چغندر قند در ایران در اسفند سال ۱۴۰۰ در جلسه هماهنگی و پیگیری مسائل چغندرقند در استان آذربایجان غربی از خود کفایی کشور در ۳ سال آینده در شکر خبر داده وگفته بود از ۱۰۰ هزار هکتار سطح کشت چغندر در کشور، استان آذربایجان غربی با ۳۴ هزار هکتار سطح کشت با تولیدی بالغ بر یک میلیون و ۶۷۰ هزار تن اولین و بزرگترین تولید کننده چغندر قند کشور است.
مجری طرح در این جلسه افزوده بود که به ازای هر هکتار چغندرقند ۱۱ هزار متر مکعب آب مصرف می شود و با توجه به گفته های آقای حصادی میتوان نتیجه گرفت که تنها برای کشت محصول چغندر قند در استان آذربایجان غربی،سالانه بیش از ۳۷۴ میلیون متر مکعب آب مصرف میشود.
درتاریخ ۲۸ مرداد ۱۴۰۲ محمد صادق معتمدیان دبیر کارگروه ملی نجات دریاچه اورمیه در نشستی با خبرگزاریهای دولتی گفته بود: توسعه باغات و تبدیل اراضی دیمی به آبی با توجه به سهم ۹۰ درصدی بخش کشاورزی در مصارف آبی حوضه دریاچه ارومیه در مصرف آب بسیار قابل توجه بوده است.
وی با بیان اینکه در سالها و دهههای گذشته توسعه کاشت محصولات پرآب بر در آذربایجان غربی و حوضه دریاچه ارومیه تشدید شده، افزوده بود: میزان تولید سیب فقط در آذربایجان غربی در همین امسال به یک میلیون و ۳۵۰ هزار تُن رسید و با این رقم، ۳۳ درصد سیب درختی کشور فقط در یک استان تولید میشود ضمن اینکه ۳۰ درصد از آب مصرفی در استان ما صرف کاشت یونجه است و چغندرقند هم با مصرف بالا هنوز در منطقه کشت میشود.
کشاورزان و باغداران در شهرهای مختلف آذربایجان با دارا بودن زمین های حاصلخیز برای کشت انواع محصولات زراعی و باغی همیشه از کاشت محصولات کمسود و پرهزینه و آببر ناراضی بودهاند ومحصولات سودآوری مانند پسته، زعفران، زرشک، گل سرخ و… همیشه جزء محصولات ممنوعه برای کاشت در مزارع آذربایجان بوده است.
بیش از ۲۰ سد بزرگ و ۷۰ آببند بر مسیر رودهای منتهی به دریاچه اورمیه به همراه بالغ بر ۱۱۵ هزار حلقه چاه حفر شده جهت مصارف کشاورزی طی سالهای اخیر، تقریبا تمام حقابه دریاچه را به مصرف می رسانند.
کشاورزی درحالی از اصلیترین منابع درآمدی و معیشتی مردم آذربایجان به شمار میرود که سیاستگذاری نادرست در این حوزه و عدم ترویج الگوهای کشت متناسب با پتانسیلهای سرزمینی این منطقه، مانع توسعه اقتصادی و فقرزدایی در آذربایجان شده است و اکنون کشاورزی سنتی در این منطقه، تبدیل به یکی از مهمترین عوامل فرسایش شدید خاک، خشک شدن دریاچه اورمیه و کاهش منابع آب شده و بحرانِ زیستی در آذربایجان را تشدید کرده است.
