ایوازطاها: شوشا؛ چشم در راهم!

گادتب: برخلاف بی‌خبری و حیرت روزهای آغازین، ‏حالا دیگر می‌دانم جنگ کجاها با چه شدتی در جریان است. ارتش آذربایجان برکدام ارتفاعات مسلط است و بر کدام جاده‌ها مشرف. تاکتیک‌های جنگی این ارتش چیست، چرا به جای آغدره و آغدام به زنگیلان و قبادلی یورش برد.

به رغم این اطلاعات، اما دو روزی است با هر شایعه‌ای دلخوش می‌شوم. می‌خواهم هر خبر کذبی را که مقدمه‌ی آزادی شوشا باشد باور کنم. می‌دانم رئیس جمهوری آذربایجان ساعت دو شب توئیت نمی‌کند اما بارها به حسابش سرمیزنم.

شوشا یک جغرافیا نیست، مرکز فرهنگ آذربایجان است؛ مرکز موسیقی؛ گهواره‌‌ی انجمن‌های غبطه‌انگیز ادبی؛ نماد یک مکتب معماری؛ مقطع مهمی از تاریخ؛ سمبل بخش بزرگی از خاطره‌ی ازلی؛ میراث پناه‌علی خان، ابراهیم‌خلیل خان، مهدیقلی خان؛ مدفن ملاه پناه واقف شاعر و سیاستمدار بلند آوازه‌ی ما؛ و البته موطن انسان‌هایی که به زور سرنیزه و گلوله‌ی داشناک‌ها خانه‌وکاشانه‌شان را از دست دادند.